Desmond Painter. Sondagmiddag [eerste weergawe van ‘n nuwe gedig]

(Foto: Mariette van der Westhuizen)

 

Sondagmiddag

 

die ruïne waar ek en jy rondkrap

een Sondagmiddag, lustelose honde, na

die middagmaal (die mense slaap in die huis)

oplaas moeg gebaklei, versigtig in die woorde

wat ons kies, tingerige sinne, geluide eintlik

maar om mekaar oor stilte se rand

te help, op so ʼn Sondagmiddag, die ruïne

op julle plaas: ag, ʼn blote bouval eintlik

ʼn huis sonder herinneringe, net fondasie

en halwe mure wat nog staan, jare gelede

al tot toeval en stof gedaan: tussen

klippe vind ek die geraamte van ʼn akkedis

en wonder of ek en jy dan so voorspelbaar

soos ʼn Afrikaanse gedig is, en jy maak

ʼn stok tussen ʼn paar bakstene staan:

dit was seker ʼn vuurmaakplek

ʼn oorstaanplek een nag

skaars wegkruipplek

 

Bookmark and Share

5 Kommentare op “Desmond Painter. Sondagmiddag [eerste weergawe van ‘n nuwe gedig]”

  1. Desmond, jy moet nou maar ophou huiwer en publiseer. Ek hou van hoe jy met vorm speel om die idee van ʼn voorspelbare Afrikaanse gedig te ondermyn: die herhaling van “eintlik”, die eindrym van “vuurmaakplek” en “wegkruipplek” en dan die verdoesel van ander rympatrone (byval/ toeval, staan/gedaan, akkedis/gedig is) deur reëlbreuke. En nou laat ek dit analities en koud kink. Die gedig vat aan die hart.

  2. Joan Hambidge :

    Baie mooi. Wat van:”so voorspelbaar
    soos ‘n Afrikaanse liefdesgedig is…”
    dan werk jy die hele tradisie van die Afrikaanse liefdesgedig in wat alte dikwels oor afsegging of onvervuldheid handel.

  3. @Andries: dankie, jy’s baie gaaf… maar ek moet nog skaaf!

  4. @Joan: dankie, dis ‘n sinvolle voorstel; I’ll take it!

  5. AJB :

    Die beste wat ek nog van jou gelees het. Maar ek dink jy moet ‘Afrikaanse gedig’ net so hou want dit is juis jou omringende fokus – die ganse genre, die hele ou spul.

  •