Ek voel of ek van my kop af kan raak wanneer ek hoor van geweld teen vroue, maar dit blyk my dat dit nie nuut is nie. Van die vroegste tye het dit al plaasgevind.
Onlangs het ek gelees van Anselm Kiefer (n duitse kunstenaar wat bekend is vir sy werke wat onder andere uit lood bestaan) Hy het ʼn reeks beelde geskep met die titel: “Women of Antiquity” Hulle beeld onder andere drie briljante vrouens in mitologie uit, wat juis hul lewens verloor het as gevolg van hul buitegewone talente.
Die dame met die boek as kop stel Myrtis – die digter voor:
“Myrtis was a greek poet from Anthedon, a small coastal town in northern Boeotia. Antipater calls her ‘sweet-voiced ‘ and places her amongs the best of women poets. 5th centuary BC” (internet navorsing)
Sy is sekerelik my gunsteling, maar ek wens ek kan meer inligting oor haar op die web kry.
Dan is daar Hypatia: die filosoof en wiskundige wat ʼn glas kubus as kop het. Sy was ook vermoor volgens ʼn paar bronne. Een bron reken selfs dat sy vermoor is deur dat hul haar gesny het met die skulpe van mossels.
En dan is daar Candidia, ʼn Romeense heks wat slange in haar hare geweef het, maar hier word sy voorgestel met doringdraad as kop.
Een webwerf meen dat die punt wat die kunstenaar deur die werke wil maak is dat sterk vroue met individuele uitkyke nog altyd bestaan het, en het dikwels daarvoor gesterf. Hierdie drie vroue was klaarblyklik vermoor omdat hulle uitgestaan het bo die res.
Daarom wil ek graag afsluit met hierdie gedig:
WAARSKUWING AAN MANS- Johann G. Smit 1896-?
Stadig met jou vrou Kerneels!
Uit n ribbetjie gemaak,
Is sy baie krom.
As jy haar wil reguit maak
Keer die wereld om.