Plekgedig 10: Annette Wessels . As dit my Wildernis was

As dit my Wildernis was

 

Sou jou voetspore die vroegoggenddou

se stilte versteur

en in die prag van oranje na pienk

die donker in begin kleur?

Sou my hart jubel in jou geel

so sigbaar ingeskuif

en sal jy my toelaat om daarin te deel?

 

As die see sy waters

teen jou eindelose kus kom slaan

en die sproei soos mis

in die hemel opgaan

lê die horison blink op sy dam

Sou die sout en die vog

deur vele vingers heen

ook my hare aan wou klam?

 

Vanoggend sigbaar voor die reën

in die bolug se koepelring

hang hier ‘n kleurspel

wat volmaak

dalk ‘n eeuoue boodskap wil bring?

 

So hoog soos bo die spieël se breek

het die bergwind jou branders ingerol

en maak die reuke van jou strande af

vir ‘n wyl die natheid in jou seestrome vol?

 

Omdat ek so tydelik in jou poorte mag vertoef

en jy my gedurig in jou skoonheid verdra

sal ek sag trap en die kortpaaie vermy

jou eerbiedig en doen wat jy vra

miskien so ook ‘n kompliment kan kry?

 

Daarom het ek vir jou ‘n stukkie goud

tussen skulpskerwe op gaan tel

in ‘n enkelstafie

tussen grofheid uitgespoel

as ‘n pêrel vir ons drome

in die palms van ons hande toegevou.

 

Asof dit ‘n pand is vir ons omgee

soos ‘n sieraad om ons liefde vas te hou

 

 

Bookmark and Share

Comments are closed.

  •