Plekgedig 46: Marius Buys. Die diepte van Geduld

Die diepte van Geduld

 

Kom luister op verlore spoor

hoe klikke-klak die steenkoolkoor

vier-en-negentig volle trokke

verby gehuggies en pondokke

verby Palmietkuil se militêre grafte

en die kleurlingsoldate wat daar lê.

 

Nader kom dit  aan

voordag vroeg, toe sink die maan

by die plakkerskamp op Payneville,

triomftrompet jong Masekela

sy “Bring hom terug” Mandela

en met ‘n kort duidelike luide

                                                          toet

kondig die Neo-Behemot aan:

“kruispad oorgesteek –

pap en njama vir ‘n week!”

In die son se splinternuwe strale

begin ‘n ou groudag vergild

en sommerhier, regby,

spoor swartgoud swaargelaai verby

oor die Krugerhoofwegbruggie

Springs niemeer ‘n plaas-gehuggie

 

maar in Geduld

al waai die skuld en winde wild

roer Grootvleimyners se vroue

hulle manne se tee soos altyd.

Die skof sak netna opstaantyd

om onder die aarde

te gaan gate kruip vir waarde

in elke kraak en skeur en hoek

rykdom in donker are te gaan soek

met net mekaar vir hulp

 

en bogronds

dwaal daar Gordimer- en Koos Dup-geeste rond

deur  hernuwe huise, art deco afgerond.

Op Oupa Paul se plaas

skuil sy verlore miljoene

héél moontlik êrens tussen ons fasades

want Geduld behoort nou genadiglik, helaas,

aan almal.

 

* Geduld in Springs het ontstaan as ‘n ongeproklammerde stukkie grond wat

geleë was tussen drie groot plase.

 

 

Bookmark and Share

Een Kommentaar op “Plekgedig 46: Marius Buys. Die diepte van Geduld”

  1. M Botha :

    Heerlik gelees aan die meeleef deur Geduld. Vanaf die eerste strofe van klikke-klak die steenkoolkoor tot en met die mees visuele afsluiting met die verwysing na Gordimer en hernuwe huise, art deco afgerond.

  •