H.C. ten Berge – vertaling in Afrikaans

H.C. ten Berge – vertaal deur Daniel Hugo.

 

Tyd is

 

Jy wil die hede betrap

terwyl dit reeds nie meer bestaan nie.

Tyd is ’n deurgang, ’n geslote

loket waar jy steeds te laat kom –

 

Tyd is die verdelger.

Tyd heel niks nie, maar maak weer

nuwe wonde. Wat opbloei

word deur hom ontbind.

Tyd is diep geaard, hy ruik soos die seisoene.

’n Geur vervlugtig, ’n maand vergly.

Hy nestel in mis en vrugte, ’n roosboom, kastaiingblare.

Tyd gaan tuis in ’n verbygegane somer, seelug en herinnerde meisiehare.

Tyd skuil in babasalf, afgelope liefde, ’n vervalle vel.

 

Tyd is ’n slak wat ongeremd voortsnel. Vir kinders

verloop hy traag, maar sy vaart word deur niks gestuit nie

totdat jy opgebaar lê aan die rand van bittersoet waters.

 

***

’n Middagete in Linhó

 

Die paradys is glo ’n subtiele klank

en nie ’n plek nie.

’n Kleur miskien, die gewelf van die veranda

wat die tafel met die middagete in die skadu hou.

Die wynkaraf afgekoel, die skinkbord

ingelê met blou steentjies.

Die dowwe glans van die vloerteëls is rooi getint,

gedempte stemme agter groen luike

en Martinho, die kanarie, sing in sy koutjie.

Die huisslang tussen die agawe,

die vyeboom teen die muur.

’n Geur van dennehars, die wind

vanaf die berge,

die tinkelende klokkespel van glasstafies

aan ’n tou.

In die oop deur Maria met ’n tafelklokkie.

Zoemende insekte, akkedisse, hier en daar

geritsel van droë blare.

’n Deurskynende naaldekoker hang roerloos bo die vywerriet.

Gestol hierdie beeld, ontsnap uit die vergetelheid:

Dit is al dertig jaar lank twaalfuur.

Gewaste vrugte, steeds vars, raak droog

in ’n vergiet.

 

Uit: “Sermoen aangaande het paradijs”

Vert. deur Daniel Hugo.

Bookmark and Share

Comments are closed.

  •