LUISTER, DOKTER
Geagte dr. K.
Ek vertrou my liggaam aan jou toe.
Met moeite laat ek my skaamte in jou hande.
Luister asseblief en kyk my in die oë.
Begryp tog, of probeer
lyk of jy die skete, kwale en kommer
van ʼn sterfling ter harte neem.
Let goed op my woorde,
want ek formuleer versigtig
en my verhaal is gelardeer met feite, leidrade,
logies gerangskik en bondig geartikuleer
alles om jou diagnose te vergemaklik.
Jou gesig verrek geen spier nie, jou oë bly koel,
jy swyg terwyl jy sporadies notas maak.
Seker alles ou nuus vir jou
en dus vervelig en vermoeiend, gee ek toe.
Word wakker, dokter, maak oop jou mond
en sê “aah”,
antwoord my, brei uit en lewer kommentaar
al is dit met ʼn knik of pseudo-glimlag,
of lig jou wenkbrou net ʼn aks.
Dis nie opgeklitse stories nie, dokter,
nie een van ons het tyd vir twak nie.
En moenie dinge fabriseer om my te sus nie.
Is al die toetse, skanderings en verwysings
werklik nodig, of verryk jy jou kollegas?
Probeer ook my flou grappies snap
oor die absurditeit van die ontbloting,
maar jy sit sedig soos ʼn sfinks
in ʼn draaistoel voor jou imposante lessenaar
terwyl my organe roep en rebelleer.
Is dit ernstig, wil ek weet. Praat maar.
Ek betaal jou duur vir hierdie uur.
My liewe dokter K.,
gun my hierdie knippie gif:
“Ek dink jy is ʼn kwak!”
Gelate soos ʼn lam ter slagting
vereffen ek die rekening.
© Zandra Bezuidenhout / Aangepas 18 Mei 2018.