Marlise Joubert. [1955]

[1955]

 

ek onthou ma staan

met haar vingers in die meel

 

sy kyk op en staar deur die vensteroog

daar oorkant, sê sy, woon ’n mal vrou

ek onthou ek kyk en kyk en kyk

maar ek sien geen mal vrou nie

daar is niks nie, ma, sê ek toe

 

ma spoel haar hande af

en sit die slap deeg in die oond

kind, die vrou bly op daai kaal erf

tussen die bosse en lang grasse

jy mag nie soontoe gaan nie, sê ma

 

ek onthou dat ek bang was

maar ek wou gaan kyk

en ek gaan soek skelm aaneen

tussen lang grasse na die vrou

 

ek kom af op ’n hopie vuil

goiingsak en verroeste eetgerei

’n tentjie van plastiek en stokkieshout

 

ek vertel vir ma ek het die mal vrou

se plek gekry, maar die arme mens

is oral nêrens te sien nie

 

ma staan met haar oë pieringgroot

met haar hande op haar heupe

dis mos nie onse soort mense nie

en jy was stout gewees, sê sy

die vrou is ook nie meer daar nie

 

ma sny dik snye brood en troos:

hou op met huil, pa sê die polieste

het haar gevang en toegesluit

 

is sy dood? vra ek haar

ma antwoord nie

 

sy skep konfyt op dik snye brood

 

 

 

(© mj 2019)

Bookmark and Share

Los kommentaar

 

*