N.P. van Wyk Louw 50. Wium van Zyl

 

 

 

Die wit pad

Vir NPvWL

 

Al met ’n wit pad langs die bruin

Romeinse legioene het ook hier gedraf

Belge, Bataviërs, Friese gestraf, gesnoei

blonde vrouevlees deurgedraf

saad in die modder gelaat waaruit

soms Boergondies uitspattig maar styf

’n deftigheid, ’n hoflikheid

van jas, hoed en sjaal sou spruit

tot waar jy nou moet twyfel tussen wit of swart

vir die stropdas by jou toga

vir die eregraad in die stip skadu van ’n domtoring,

’n du nader aan professorale weledelgeleerdheid.

Ná die carrilon beier ’n verhewe U,

hoë koue paaie, ’n aristokratiese ideaal.

Buite op ’n plein loop son-blink duiwe onversteurd,

oor ’n oude gracht skeer ’n windvlaag:

uitgelate stalhings wat verkwik rimpeltjies blaas

áánblaas aan ’n óú vermoede

alles tesame is net een Groot Vertelsel

die wit pad vurk ewegoed na Gunsfontein

of áf met Verlatekloof na winterweiding

onder Jafta, Josef en September se velskoensole

onder die moftrop se swartblink drollie-tjies:

voetpad en klipsweet, spekbos wat spou – o!

die bloubos het die goue pit.

 

© Wium van Zyl, 2020

 

 

Bookmark and Share

3 Kommentare op “N.P. van Wyk Louw 50. Wium van Zyl”

  1. Helize van Vuuren :

    ‘n Formidabele vers, Wium, met dié helderbeskrewe vurk in die pad tussen wit of swart, tussen Gunsfontein en Verlatekloof. Als so heldersiende saamgetrek van vroeg tot laat.
    Asof op een posseël…
    En dan die slotpunt, na die pit.
    Om van te ween…

    Skryf nog!

  2. charl-pierre naude :

    Hierdie is ‘n toonbeeld van digkuns in ‘n soort klassieke Afrikaanse styl. Die selfsekerde stem span so mooi met die tema van huiwerende verval. ‘n Pragtige gedig, soos lanklaas gelees. Wonder of daar weer ‘n bundel van jou sal kom.

  3. Heilna du Plooy :

    ‘n Pragtige gedig, Wium. Inhoudelik ryk in die subtiele gesprek met die verlede en Louw én met die hede en die toekoms, ook tegnies absoluut voortreflik.

Los kommentaar

 

*

  •