Charl-Pierre Naudé. Gode

 

Gode

 

Thales

van Milete

had hierdie wete:

“Die gode is in alles.”

 

Soos die bome in ’n park.

Soos voëljies in ’n pastei;

of ’n vlei vol riete.

 

Die gode neem hul intrek by die wysgere.

En sotte is insgelyks

met dié windstorms besete.

 

Jy kry hul

in ongereptes.

Sowel as in resepte.

 

In ruimtetuie,

houtperde;

die wetenskap;

stommelend in erdekruike

kom die gode tydens aardskuddings aangeskommel.

 

’n Leërmag

bestaande uit ’n enkele manskap,

is mos ’n god.

 

Beskroomdes,

voortvarendes,

so hovaardig, eintlik, die skames.

Verreken ook die dromendes.

 

En harige stoutes

in die gewade

van dames.

 

Te vinde

as rosyntjies.

 

Lede van ’n volk.

 

In ’n kworum van sade.

 

Korrels.

Atome.

In die geringste klone.

 

My teekoppie van vanoggend

het heeldag

in die son op die tuintafeltjie gestaan.

Nadat ek dit geledig het

tot die droesem.

’n Koppie wat skyn met ’n randjie goud.

 

Nou is dit laat,

en word dit koud.

 

Ek vou my hande

om die porselein

en hou die getaande warmte

 

en verdwene inhoud

teen my wang,

’n omkringde leegheid.

Die gode is in alles.

 

© Charl-Pierre Naudé, 2021

 

Bookmark and Share

Los kommentaar

 

*