Ek stuur vir jou Met apologie aan Breyten Allerliefste, ek stuur vir jou geen rooiborsduif nie. ek stuur vir jou ‘n hommeltuig wat hoog en ongesiens bo die soldate gaan. Kyk, my dreun styg op en my dreun sak na neer en waar hy vlieg sing sy sensors om die bruin vel van jou…
Category: Gedigte
Die Gedigteblog plaas Afrikaanse, Nederlandse en Vlaamse gedigte. Digters wat reeds gepubliseer het by ‘n gevestigde uitgewer, kan ‘n ongepubliseerde gedig na Versindaba stuur.
Indien jy ‘n uit die Lae Lande is, stuur asseblief een of twee gedigte saam met ‘n kort biografie van ongeveer 10 reëls daarby vir bekendstelling met die eerste plasing. Alle gedigte word gekeur. Biografiese besonderhede vir Afrikaanse digters is nie nodig nie. Digters wat in die reeks Nuwe Stemme gepubliseer het is welkom. Kommentare sal oop gelos word by die gedig om interaksie te stimuleer, maar indien jy verkies, kan ons die kommentaarblokkie sluit.
De Waal Venter. L’apres midi d’un faune sans cellulaire
L’apres midi d’un faune sans cellulaire Dit kan kinders wees, die stemme van kinders êrens tussen die bome. Vlieënde insekte met indrukwekkende name flits deur ligtonnels wat afgebeur het deur die takke. ’n Skaterlag, of is dit angs, woede of pyn? Dit kan kinders wees, ek glo nie dit is voëls wat een van…
Hennie Nortjé. Kraaie
Kraaie Eens was ek witbors trots verbeeld suiwer Aries arend, maar grootliks in die duister oor hoe die sterk donker vlerk, ook die meerderheid van my lyf tot groot hoogtes saam moes dra. Toe broei onder ons ‘n gitsswart rafie uit, maar dié was lagwekkend lomp, dom-astrant, duidelik kuikenlik gegrief. Raad was bloot mos vir…
Nini Bennett. Die ou man
Die ou man . Tyd is ’n blinde juwelier. Pêrels in die oë, vismotte wat slu deur dagboeke lees. Na baie jare ontmoet ek my pa. Sy lyf rem grondlangs na die swaartekrag van te veel leef. Ek sien hoe hy die fluweeltyd van stof binnegaan voor hy in twee verdeel, jonk word, wegstap deur…
Nini Bennett. The Red Mist
The Red Mist . Die woud verkleur en dra ’n stiltekleed soos ’n kardinaal. Herfs is die strooidood van gode. Stamme versag as mis asem, bo-aards deur die rooi konklaaf van blare. Stamme raak lank en dun in eerbied en wag; krone verdwyn soos rook in ’n houtskooltekening. Dan vlam die hemel self in vuuropaal…
Philippe Cailliau. Concept voor een leeftijd
Concept voor een leeftijd Jong overleven bij de bron is vaag herinnering. Behoeftig schrijven blijft een luide stem die leest. Geluiden en betekenissen: desondanks. Lang geprobeerd wordt daar het zwijgen, onbeheerst en ongeremd: een taak met jeugdig en bekwaam gebruik van uur naast wederuur, jaar over jaar, van taal in oud gebruik naast…
Louis Esterhuizen. Die verminkte boom
Die verminkte boom In memoriam: Chris Barnard, 28.12.2015 Onder die gewig van tak en lower het ‘n skaduboom middeldeur geskeur. Met die helfte weggekap, weggedra, bly daar skielik nou onverwags net hierdie volstrekte oopte oorhoofs. En wanneer al die takke en blare op die bakkie gelaai is, straat af verdwyn,…
Philippe Cailliau. Twee gedichten
Dunne woorden Door hoop en weigering zijn vele dijken al gebroken. Van ontkenning en gebrek zijn zelfs de angsten niet gelijk. Al is er polsslag in verdriet, als in een kale droom de zondvloed vloeit als vruchtwater dat stolt. Nooit uitgeleend wordt armoede. Niet weggezeefd, nooit uitgeschonken. Als dunne woorden nooit, worden ze uitgeleend….