Posts Tagged ‘Charl-Pierre Nuadé’

Louis Esterhuizen. ‘n Groot eer vir Charl-Pierre Naudé

Wednesday, September 26th, 2012

Gewis is dit altyd ‘n voorreg om te kan berig oor plaaslike digters wat internasionaal presteer. En so is dit vanoggend met die nuus dat Charl-Pierre Naudé (foto) as eregas genooi is na die tweejaarlikse Maastricht International Poetry Nights (MIPN) wat vanjaar van 25 tot 27 Oktober in Maastricht aangebied word; ‘n fees wat reeds met reuse in die wêreldpoësie as eregaste kan spog; waaronder Seamus Heaney (1998) en Les Murray (2000). Breyten Breytenbach was eweneens in 2010 een van die deelnemende digters.

Op MIPN se amptelike webblad kon ek die volgende oor dié fees se ontstaansgeskiedenis vind : “Het idee om in Maastricht een internationale poëziemanifestatie te organiseren, waarbinnen plaats moest zijn voor dichters uit Nederland (inclusief dichters uit de stad Maastricht en de provincie Limburg), de omringende buurlanden en de rest van de wereld, sluimerde sinds 1989. In dat jaar werd het 53ste Wereldcongres van PEN International in Maastricht gehouden en ter gelegenheid daarvan werden er twee groots opgezette Poetry Nights gerealiseerd, die veel publieke belangstelling trokken. Ook bij Poetry International uit Rotterdam leefde de gedachte om met Poetry on the Road naar Maastricht te komen.”

Inderdaad is hierdie ‘n besonderse erkenning van een van Afrikaans se vernaamste digters om as die amptelike feesdigter op te tree tydens ‘n fees met uiters indrukwekkende deelnemers. Onder die internasionale digters wat tydens vanjaar se fees die verhoog met Naudé gaan deel, is daar onder andere: Chirikure Chirikure (Gutu, Zimbabwe, 1962), Jacques Darras (Picardië, Frankrijk), Igor Isakovski (Skopje, Macedonië, 1970), Katica Kulavkova (Macedonië, 1951), Aurélia Lassaque (1983), Franco Loi (Genua, Italië, 1930), Jarosław Mikołajewski (1960 Polen), Amir Or (Tel Aviv, Israël, 1956) en Arne Rautenberg (1967, Kiel, Duitsland). Onder die uitgebreide verteenwoordiging Nederlandse en Vlaamse digters is daar onder andere bekendes soos Erik Menkveld, Erik Lindner, Delphine Lecomte, Thomas Möhlmann, Hans Tentije, Anne Vegter en Menno Wigman.   

Op navraag het Charl-Pierre Naudé die volgende oor sy deelname te sê gehad: “Die uitnodiging geskied waarskynlik op grond van onlangser, ongebundelde Afrikaanse verse waarvan sommige die geluk gehad het om in vertaling in enkele Nederlandse tydskrifte gepubliseer te word. Een van die organiseerders, Hans van de Waarsenburg, ‘n bekende Nederlandse digter, was ook toevallig vroeër vanjaar saam met my op ‘n poësiekaravaan in Indonesië waarop Chirikure en Rautenberg ook was.”

Vir jou leesplesier volg een van dié verse, wat ook op MIPN se webblad gelees kan word, hieronder in sowel die Afrikaanse as Nederlandse weergawe daarvan. (Oorspronklik het hierdie vers in 2009 in die September-uitgawe van Stilet verskyn.)

***

Oggend en aand met duiwe

 

Die lug is vol apriori-duiwe.

Oral waar hul is, wás hulle.

Soos ‘n droom wat spartel is die dag

met een hand gepluk uit die flikkerende

stroom –

dan verdof hy.

 

Die huise teen die rantjie staan skraal geëts

in die vroeë lig soos tekenplanne.

En die lug is vol apriori-duiwe

vandag, of miskien was dit gister.

 

Die nag, weer,

word bewoon deur post factum-uile.

Hulle fladder op en verf

met hul bromiedkwaste

die teenwoordige tyd bruin –

die heterdaad word roes.

 

Onthou jy die leë huis met die voetstappe?

“Mense van vervloë tyd …”

“Miskien net ons s’n.”

 

Deur die stroke van die blindings

skuif motvlerkoë oor jou lyf

in akkoorde;

onder somersproei bot die polkadot

in die bikini-boorde.

 

Vet soos nuwe konfytbottels

staan die dimensies op ‘n ry.

Die helder vlakke stig kore

in die heuningkoeke

teen die steiltes,

 

die as stort in matesis.

 

Die lug word grys met a-priori duiwe.

En alle tyd skyn deur,

soos ‘n fiets teen die lig.

 

© Charl-Pierre Naudé

 

***

 

Ochtend en avond met duiven

 

De lucht zit vol met a priori-duiven.
Ze zijn overal en nergens.
Als een spartelende droom is de dag
met een hand geplukt uit de blikkerende
stroom –
dan verdoft hij.

De huizen tegen de bergkam staan iel geëtst
in het vroege licht, als bouwtekeningen.
En de lucht zit vol met a priori-duiven.
Vandaag, misschien was het gisteren.

De nacht wordt bewoond door post factum-uilen.
Ze fladderen op en verven
met hun bromidekwasten
de tegenwoordige tijd bruin –
alle heterdaad wordt roest.

Herinner je je het lege huis met de voetstappen?
‘Mensen uit vervlogen dagen…’
‘Misschien waren het gewoon de onze.’

Door de strepen van de lamellen
klimmen motvleugelogen over je lijf
in akkoorden;
onder zomers sproeisysteem bot de polkadot
tot bikiniboomgaard.

Als nieuwe jampotten zo vol
staan de dimensies op een rij.
De heldere vlakken richten koren op
in de honingcellen
tegen de hellingen;

de as stort zich in mathesis.

De lucht wordt grijs met a priori-duiven.
En alle tijd is doorschijnend,
als een fiets tegen het licht.

(vertaald uit het Afrikaans door Robert Dorsman)

 

 

  •