Posts Tagged ‘Coronavirus’

Christo van der Westhuizen. Lockdown, Mei 2020

Sunday, October 11th, 2020

 

Post-Koronagedigte

 

Lockdown, Mei 2020

 

In hierdie uur val die boomblare

op pas vergeelde grasperke

in ontwikkelde stadserwe.

Halsstarrige wurms krioel verbete

oor hul droë, geel uiteinde.

Vinke, mossies en ander pikante

grasperkpikkers verlustig hulle-

self op kaal takke aan die petalje.

Jy huil eenkant oor jou lover se hande

wat oor grense heen aan jou klewe.

In hierdie uur bring jy vir my brood

as ‘n teken dat ons nog soort van lewe,

met die dood alom eet ons in stilte.

 

Die voëls ook, in die grendelkilte.

 

© Christo van der Westhuizen, 2020

 

Joan Hambidge. Cependant 

Sunday, October 11th, 2020

 

Post-Koronagedigte

 

Cependant 

 

Al my steierwerk steier / stelte

val af / alles waaran ek

vasgeklou het / is water / geBarnard

Gilliland / die nuwe normaal /

is abnormaal / maskers / verweerskrifte /

gaan my nie verby o heiland /

die hoogland was my woning /

nou Wayne Koestenbaum se hotelkamers

flikker / verliese / ‘n klein stap van hier

tot in die gestig / ek check nou elke dag

in / nie meer uit nie / my temperatuur 36.1 /

vlakke skuif / in hierdie tyd van swart swane /

terug tot in die doofpot / o hoor my aan o hoor my aan

 

© Joan Hambidge, 2020

 

Gerard Scharn. terug naar de tijd die was

Saturday, October 10th, 2020

 

Post-Koronagedigte

 

terug naar de tijd die was

 

de angst dat het boek dat ik nu lees

de laatste bladzijde niet haalt is dan

bezworen, zoals de blakerteks verzekert

een riller zonder weerga waarin met

opzet het einde blanco is gelaten

 

ik hoor de hoefslag van vier ruiters

en schallende bazuinen het verbreken

van een zegel

 

ik zie een draerduif in wit haar til verlaten

om haar poot gerold een velletje riz la croix

dicht beschreven

vliegtuigen trekken weer hun trails

 

© Gerard Scharn, 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

Joan Hambidge. Liefde in die tyd van korona

Friday, October 9th, 2020

 

Post-Koronagedigte

 

Liefde in die tyd van korona

Vanselfsprekend ‘n masker

vir beide liefhebbendes,

geen aanraking of soen nie; selfs

in verskillende tydsones, vreemde

vastelande nes ‘n kinderlegkaart

verkeerdom of onderstebo afgedruk.

Jou plek én myne (terselfdertyd);

net ‘n gedeelde skerm: min of meer.

 

© Joan Hambidge, 2020

 

Christo van der Westhuizen. Openbare dele

Thursday, October 8th, 2020

Post-Koronagedigte

 

Openbare dele

 

ek dra ‘n das

en ‘n masker

wat netjies pas

 

tot my verstomming

steur niemand hulle

aan my vermomming

 

trouens, ek verbeel my

ek’s nou een van die kudde

soos Sol en Gobelet

 

het ek maar vroeër geweet

aan jou openbare dele

word mens gemeet

 

wys nou net jou neus

of jou groot smoel

en dis klaar met Kees

 

so dra jou masker

en abra kadabra

jy’s ‘n makker

 

© Christo van der Westhuizen, 2020

 

  •