Posts Tagged ‘Elmarie Viljoen-Massyn gedig’

Elmarie Viljoen-Massyn

Tuesday, January 4th, 2022

 

Vier volmane

 

Wit

Die naglug is ʼn stola, ʼn gladde strook

fluweel; die maan is daaraan vasgesteek,

ʼn perlemoenkamee.

 

Geel

Dié liggeel lelie bly oop in die nag, dryf

op ʼn Monet-erige visdam.

 

Blou

1883, Krakatoa. Agter die kantgordyn as

hang die Delftse bord ongestoord.

 

Rooi

Die naghemel buig oor ons: ’n blink, donker

blaar. Nou en dan, as ons gelukkig is, sien ons

die groot lieweheersbesie daar.

 

© Elmarie Viljoen-Massyn, 2022

 

Elmarie Viljoen-Massyn. Kopskuif

Thursday, December 16th, 2021

 

Kopskuif

 

Hierdie son van my doen maar net wat sonne

doen: kom op, die ene vuur en vlam, skuifel weswaarts

soos die dag sy gang gaan.

 

Hierdie son van my word wat sonne is:

ʼn meesterwatertrekker, van eie ondergange

die skitterendste bewerker.

 

© Elmarie Viljoen-Massyn, 2021

 

Elmarie Viljoen-Massyn. Verby

Thursday, December 16th, 2021

 

Verby

 

Dikwels skrik ek wakker uit my dag,

sien die lug bo my hang: ʼn stilstaande see.

Daar is nooit wolke nie, net die ure wat verbyvaar

soos bemanninglose lugskepe.         Ek staar elkeen agterna tot dit weg-

sink in die verte, totdat daar aan die ander kant van die aarde

 

dooie walvisse uitspoel tussen sterre.

 

© Elmarie Viljoen-Massyn, 2021