Posts Tagged ‘Gerard Scharn gedig’

Gerard Scharn. vreemd verlangen naar een taal

Saturday, October 17th, 2020

 

vreemd verlangen naar een taal

 

wij spreken in tongen en weten

dat jij en ik elkaar niet verstaan

wij lezen kranten en boeken

vertellen verhalen over vroeger

in een taal die niet meer bestaat

 

wij behelpen ons met erfwoord

en zwerfwoord wij spelen charade

voor ongeletterden op een scrabblebord

 

©Gerard Scharn, 2020

 

Gerard Scharn. de dochter van ketev meriri

Thursday, October 15th, 2020

 

de dochter van ketev meriri

 

op de grens van schaduw en licht

schuift zij wolken voor de zon

wee de onwetenden en kleine zondaars

aanbidders van de schemering

die de heilige boeken bij kaarslicht lezen

 

op de rand van licht en donker zoekt

de papegaaiduiker zijn nest en wordt

aan de evenaar een kampvuur ontstoken

 

geesten en demonen komen en verdwijnen

als de maan verschijnt rijdt een heks haar bezem

een toverkol met ontblote boezem inspireert

een dichter tot zijn zwanezang

 

© Gerard Scharn, 2020

 

Gerard Scharn. zonsondergang  met afdronk

Tuesday, October 13th, 2020

 

zonsondergang  met afdronk

 

voor dromers van verre landen

en koninkrijken die vergeten zijn

namen die niet meer bestaan

 

koperteuten marskramers kermisgasten

trekken als nomaden hier voorbij met

muiters moordenaars en soldatenliefjes

 

tussen klokkenspel en kanongebulder

hoort men de zangers van het levenslied

een nonnenkoor op volle sterkte

 

predikers en profeten onder moerbeibomen

in volle bloei verwachten dat het tij zal keren

bij het opkomen van de nieuwe maan

 

©  Gerard Scharn, 2020

 

Gerard Scharn. terug naar de tijd die was

Saturday, October 10th, 2020

 

Post-Koronagedigte

 

terug naar de tijd die was

 

de angst dat het boek dat ik nu lees

de laatste bladzijde niet haalt is dan

bezworen, zoals de blakerteks verzekert

een riller zonder weerga waarin met

opzet het einde blanco is gelaten

 

ik hoor de hoefslag van vier ruiters

en schallende bazuinen het verbreken

van een zegel

 

ik zie een draerduif in wit haar til verlaten

om haar poot gerold een velletje riz la croix

dicht beschreven

vliegtuigen trekken weer hun trails

 

© Gerard Scharn, 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

Gerard Scharn. IJ

Wednesday, April 1st, 2020

 

IJ

 

toen zij de zee inliep zwaar van desillusies

was zij al dood verklaard door de mannen

die de schepping hadden herschreven

 

god schiep zwart en wit zeiden de mannen

maar het wit het eerst en noemden dit licht

en wit was uitverkoren zwart zijn plaats te wijzen

 

in het land waar zwart al voor de komst van wit

sinds mensenheugenis woonde werd wit door zwart

toch te licht bevonden

 

© Gerard Scharn

 

 

  •