Posts Tagged ‘Gunther Pakendorf vertalings’

Walther von der Vogelweide. Vertaling in Afrikaans

Friday, May 21st, 2021

 

Walther von der Vogelweide (ca. 1170-1230). Vertaling van Middelhoogduits in Afrikaans.

Vert. deur Gunther Pakendorf

 

Elegie oor die ouderdom[1]

 

Helaas, waar het al my jare heen verdwyn!

Was my lewe net `n droom, of is dit waar?

Dít wat ek gedink het dit bestaan, was dit ooit iets?

Dalk het ek aan die slaap geraak en is nou deurmekaar.

Noudat ek wakker is, herken ek dít nie meer

wat ek eens so goed geken het soos my eie hand.

Die mense en die land waar ek van kleins af groot geword het,

het vir my vreemd geword, kompleet asof dit `n fabel is.

My speelmaats van weleer is afgemat en oud.

Die lande is bewerk, daar`s min oor van die woud:

As die stroom nie sou aanhou vloei soos vroeër nie,

sou ek kon glo my ellende het geen einde nie.

Kennisse van vroeër groet my bra onwillig.

Die wêreld is vol van ongepoetste mense.

Wanneer ek terugdink aan die heerlike dae

wat nou verby is soos `n brander in die see   –

dan sê ek net telkens weer: helaas.

 

Helaas, hoe misnoegd is jong mense nie deesdae nie,

en tog het hulle eens so sorgeloos geleef!

Hulle kla alewig steen en been: wat veroorsaak dit?

Waar ek ook oral rondkyk: niemand is gelukkig nie:

dans, lag, sing is geheel en al deur angstigheid verdring.

Het `n Christenmens al ooit so `n treurige klomp gesien?

Kyk net hoe min aandag vrouens aan hul tooisels gee,

en trotse ridders trek dan nou soos agtervelders aan!

Uit Rome het streng briewe ons hier bereik,

wat ons toelaat om te treur en wat boonop vrolikheid verbied.

Dit maak my bitter seer (ons het vroeër goed geleef),

dat ek nou my lag vir trane moet verruil.

Ons klaaglied maak selfs die voëltjies in die bos bedroef,

is dit dan verbasend dat ook ek nie meer bly kan wees nie?

Maar ag, wat praat ek stommerik in my slegte bui?

Wie plesier hiér najaag, sal die genot daarbó verbeur.

Ek herhaal net weer: helaas!

 

Helaas, hoe is ons met soetighede nie vergiftig nie!

Ek sien bitter gal in die soetste heuning dryf:

Die wêreld is van buite nog so mooi, wit en groen en rooi,

maar van binne is dit swart, so donker soos die dood.

Hy wat deur die wêreld hier verlei is, sal homself moet red:

`n  bietjie boetedoening sal hom verlos van bose sondes.

Jul ridders, dink daaraan: dis júlle saak,

met julle glinsterende helms en jul harde yster-pantser,

boonop stewige skilde en swaarde wat gesalf is.

Mag die Here gee dat ék sulke seëning waardig was!

Dan sou ek in my behoeftigheid `n ryke loon ontvang.

Maar ek begeer nóg groot besittings, nóg die goud van vorste;

dis die kroon van saligheid wat ek ewiglik wil dra.

Laat `n huursoldaat dit met sy lans nastreef.

Maar as ek die veelbegeerde vaart oorsee[2] mag onderneem,

dán sal ek met vreugde sing en nooit weer treur nie,

ja,  nooit weer roep: ‘helaas’ nie.

 

 

[1] Die gedig is algemeen bekend onder hierdie titel. In sy oorspronklike gedaante het dit egter nie `n eie titel nie; dit is eers baie later bygevoeg.

[2] Verwys heel waarskynlik na die Kruistog na Palestina van Keiser Frederik II.  in 1228/29.

 

Paul Celan. Vertaling in Afrikaans

Thursday, September 17th, 2015

Paul Celan ( 1920-1970). Vertaal deur Gunther Pakendorf.

 

FUGA VAN DIE DOOD

 

Swart melk van die oggend ons drink dit saans

ons drink dit smiddags en soggens ons drink dit snags

ons drink en drink

ons grawe ‘n graf in die lug daar lê ‘n mens nie styf bymekaar nie

‘n man woon in die huis hy speel met die slange hy skryf

hy skryf wanneer dit skemer na Duitsland jou goue hare Margarete

hy skryf dit en kom staan voor die huis en die sterre vonkel hy fluit

vir sy honde

hy fluit vir sy Jode laat ‘n graf grawe in die grond

hy beveel ons maak musiek vir die dans

 

Swart melk van die oggend ons drink jou snags

ons drink jou soggens en smiddags ons drink jou saans

ons drink en drink

‘n man woon in die huis hy speel met die slange hy skryf

hy skryf wanneer dit skemer na Duitsland jou goue hare Margarete

jou asvaal hare Sulammiet ons grawe ‘n graf in die lug daar lê

‘n mens nie styf bymekaar nie

 

Hy skree grawe dieper in die aardryk julle hier jul ander sing en speel

hy neem die yster uit sy gordel hy swaai dit sy oë is blou

skop dieper die grawe julle hier jul ander speel voort vir die dans

 

Swart melk van die oggend ons drink jou snags

ons drink jou smiddags en soggens ons drink jou saans

ons drink en drink

‘n man woon in die huis jou goue hare Margarete

jou asvaal hare Sulammiet hy speel met die slange

 

Hy skree speel die dood soeter die dood is ‘n meester uit

Duitsland hy skree stryk die viole donkerder dan styg julle op as rook in die lug

dan het julle ‘n graf in die wolke daar lê ‘n mens nie styf bymekaar nie

 

Swart melk van die oggend ons drink jou snags

ons drink jou smiddags die dood is ‘n meester uit Duitsland

ons drink jou saans en soggens ons drink en drink

die dood is ‘n meester uit Duitsland sy oë is blou

hy tref jou met ‘n loodkoeël hy tref jou nou

‘n man woon in die huis jou goue hare Margarete

hy jaag sy honde op ons hy gee ons ‘n graf in die lug

hy speel met die slange en droom die dood is ‘n meester uit Duitsland

 

jou goue hare Margarete

jou asvaal hare Sulammiet

 

(Uit: Woorde soos Pluimsaad: Duitse gedigte uit agt eeue (1990), vert. deur Gunther Pakendorf)