Posts Tagged ‘Loftus Marais gedig’

Loftus Marais. Agterplaas

Thursday, October 22nd, 2020

 

AVBOB-Poësieprojek 2019. I wish I’d said, Vol. 3: Opdraggedig

 

Agterplaas

 

die wind is beterweterig vanaand

die buurt se kleure diep

die grasperk, vibacreet is anoniem

daar is ‘n wye soort paniek

terwyl vandag homself in gister omsit

nou

die oomblik staan voor my

hier by my agterdeur

net soos ‘n hoflike teleurstelling:

“jammer jong

oor hoe dit als so droewig is soms

oor jou vriend se kankerdiagnose

oor jou suster en haar huilery

oor al die ernstige politieke skokke elke week”

ek knik

dat ‘n moment

so sommer voor jou deur kan staan en met jou praat

is wonderlik

net totdat dit verdwyn

en jou aan al die laters oorlaat

 

© Loftus Marais, 2020

 

 

 

Volg die onderstaande skakel om in te skryf vir die 2020-Avbob Poësiekompetisie. Groot kontantpryse kan gewen word:

 

https://www.avbobpoetry.co.za/?gclid=Cj0KCQjwy8f6BRC7ARIsAPIXOjgcXTaM8K11Sp2Zrq7gSws15ib4w4i2bySQ_

AioG2iNlcmBSb0OhiQaAmqpEALw_wcB

 

 

(Hierdie is een van die 12 opdraggedigte wat deur AVBOB van 6 Afrikaanse digters aangevra is vir die bundel I wish I’d said, Vol. 3 (Naledi, 2020). Die gedig verskyn nie in die bundel nie, maar ‘n ander gedig van Loftus Marais verskyn wel.)

 

Loftus Marais. MyCiTi

Monday, April 23rd, 2012

MyCiTi

kan ruimte jou uitsonder? ek
wat vroegoggend staan

en skielik is oranjestraat leeg
en dit voel asof ek iets verbode ervaar
totdat karre weer aankom

of wanneer mens dink dis ‘n soort gelukskoot
dat die straatligte juis nou
hier aanskiet, rare getuie tot iets gewoons

asof een of ander mag
my goedgesind is, en als is ‘n bietjie meer
omlyn deur teenwoordige lig

mens hoef nie eers alleen te wees nie, soos die nag

wat ek en jy gelê het in ‘n kamer
belig deur net ‘n tv se japanese monsterfliek

of nou die aand, in die bus
die kaap gekonsentreer
tot ‘n groep insittendes

generiese donker verbouings in busvensters
die anonimiteit van ‘n stad in die nag

en ek en ‘n ouvrou glimlag vir mekaar
so tussen die vibrasies
sy wat klou aan ‘n hangband, haar ander hand
in die lus van ‘n winkelsak

godweet hoekom, maar
ons bly so glimlag vir mekaar

  

© Loftus Marais, 2012