Tag: Marthé McLoud gedig

  Selfportret van ’n Maan   My ma en pa het my in die donker geslinger en ek het leer hang — bedags bleek en bang   maar snags skyn ek oor die wildernis: my strale belig woestebaard-manne met horings op hulle koppe en vroue met wolfbloed in hulle are   my strale weerkaats op…

  Vaart op die Li-rivier   Ons vaar op die Li-rivier na ’n plattelandse dorpie — die kalksteenvingers van China asemrowend om ons   en hy, ’n vrypostige mikrofoon, verbind die kalksteen wat uit die rivier rys met ons jong Chinese toergids   sy, lank en slank van die Noorde — “die Suide se Chinese…

  Geen Toegang   Snags sukkel ek om te slaap: pil-gedrewe dompel ek in die ondergrondse tonnels van die verstand tot waar slapende honde grafte bewaak en patrolliehonde op en af langs geroeste grensdrade draf en Geen Toegang Geen Toegang blaf.   © Marthé McLoud, 2026  

  Noah   Jy is ’n bondeltjie asemhaal binne-in ’n babygrow jou ma se arms is ’n ark jy wieg op die water van ’n verspoelde land die duif het ’n groen blaartjie gebring nog voor jy ontspring het — toe die land nog droog en bar was en jou ma se trane vlak gelê…

  Een aand op straat   Jare terug, pasgetroud, nog ywerig, het ons saans, wanneer die son sak, straatwerk in Sunnyside gedoen.   Ons praat met hom: sonder om te stry die kant toe en daai kant toe al in die rondte tot hy vasstaan in ‘n hoek, na ‘n troefkaart soek — sy ma…

  Eksamenlokaal   ons oë ontmoet ek sien die herkenning die gedeelde wete; die onthou — hy knik   jare gelede sy Portugese pa superette in ons woongebied en sy ma kloekend oor hom en sy sussie altyd onder haar vlerke   een oggend my man in die winkel niemand by die geldlaai onbeheerste snikke…

  Desembergedig   Thailand, Desember 2024   Met ons aankoms lê Koh Samui in ’n bad water met gerimpelde tone en vingers — twee weke lank spoel die hemel oor.   Ons moed sak tot in die modder om ons, maar die volgende dag tel die son sy kop op en masseer sy strale in…