Posts Tagged ‘Mellet Moll gedig’

Mellet Moll. Taras Sjefsjenko

Tuesday, June 7th, 2022

 

Taras Sjefsjenko

 

Ons sal hom op die hoë grond begrawe,

in die Steppe tussen koringlande en die

steil oewers van die Dnipro-rivier.

 

Ons sal monumente in sy naam oprig

en universiteite sal sy nalatenskap huldig

as die rivier die bloed van ons vyande

 

na die Swartsee dra. En wanneer hy die

grond oplaas verlaat sal die koringlande

en die heuwels in die mis sy verse word

 

wat oor hierdie gekaapte land weerklink.

O land van oorlog én van onderdrukking

deur tiranne, tsaars, keisers en despote:

 

staan wag oor hom en bring die tyding

van hoe ons opstaan en die kettings breek

en hoe ons hom op grafstil dae onthou

 

en só sy testament bewaar.

 

© Mellet Moll, 2022

 

Mellet Moll. Grondstasie

Friday, June 3rd, 2022

 

Grondstasie

 

Ek het die uile in die bome ondervra

en die lot van dooies in konstellasies

van die verste sterre nagespoor, waar

soms die wolke en soms die lug nog

boodskappe in die nag se wasem ken.

 

Ek het met volmaan op Edenburg in

die strate van vergetelheid gaan loop.

Ek het afgestap met Voortrekkerweg

na Smitfieldweg waar daar ’n verlate

plein in die middel van die dorp was.

 

Ek het die skadu van ’n bleek planeet

in Gannavlei gaan soek en gewag dat

die son se strale lank raak voordat hy

uiteindelik struikel op die verste kim.

Mettertyd het ek teruggekeer na die

 

skuiwende bestemming van ’n reis na

nimmereindigende plekke op ’n kaart,

na eilande wat net Odusseus sou ken,

soos Ithaka, waar ek my tuismaak op

’n bankie op die kaal plein tussen uile.

 

Dáár het ek besef wat die grondstasie

vir jou, Dolf, die reisiger, beteken het.

 

© Mellet Moll, 2022

 

Mellet Moll. Alexei Navalny

Monday, May 30th, 2022

 

Alexei Navalny*

 

Die Moederland sal eendag weer bevry wees

en Moskou sal sy plek as wêreldstad inneem.

 

Die gees van Poesjkin, Tolstoi en Majakofski

sal oor die water van die Moskva sweef en in

die bome van die Khimki-woude resoneer as

die Alexandrov Ensemble ’n loflied aan haar,

die Moederland, se uitgestrekte Steppe bring.

 

En in Sint Petersburg sal Sjostakowitsj speel:

’n wals aan almal wat die vryheidsideaal van

hierdie somber land nog ken, die droom wat

steeds ontwyk, in die e-demokrasie wat kom.

 

Ons sal die Requiem van Anna Akhmatowa

weer onthou, waar sy afsluit deur só te skryf:

 

Die uur van die dooies het weer aangebreek.

Ek sien elkeen, hoor elkeen, en voel elkeen:

Die een wat die sleur van ’n oop venster ken;

Die een wat nie die bekende grond voel nie;

Die een wat die tuiskoms kopskuddend soek.

 

Ek het ’n kleed uit my woorde vir jou geweef.

Ek sal jou nooit vergeet nie, orals en vir ewig.

En al klamp hulle my gewonde mond dig toe

waardeur ‘n honderdmiljoen mense gesmeek

het, wil ek só onthou word wanneer ek sterf.

 

So as iemand eendag ’n gedenkteken vir my

wil bou, moet dit nie hier by die see bou nie.

Bou dit waar ek vir driehonderd uur gestaan

het en niemand die deur oopgemaak het nie.

Vergeet hoe haatlik hulle dit toegeslaan het;

hoe hierdie vrou soos ’n gewonde dier gehuil

het, en hoe die ys soos trane uit my ooglede

se onwrikbare brons gevloei het.

 

En laat die tronkduif in die verte koer as die

skepe ongestoord in hierdie rivier wegvaar.

 

’n Lig sal skyn uit Pokrof Strafkolonie No. 2

en Yulia, Dasha en Zakhar sal hom herken.

 

Один за всех и все за одного!

 

© Mellet Moll, 2022

 

* Strofes 5 – 8 is geparafraseer uit die Engelse vertaling van die slot van Anna Akhmatowa se Requiem.

 

Mellet Moll. Jacques-Yves Cousteau

Saturday, May 28th, 2022

 

Jacques-Yves Cousteau

 In the deep space of the sea I have found my moon. – Jacques-Yves Cousteau

 

Daar was ‘n tyd van meerminne

en seeperde, van fosfor en gety.

 

Ek kyk nog soms met stersku oë

na nagte uit ‘n stilgebore droom,

‘n rolprent van idilles wat verdof

en uiteindelik net dowe stemme

in die entropie van alle dinge bly.

 

Ek loop geboë in die dooiemaan,

dagblind vir die ouman in sy kyk

as ek, die seevaarder, sy ligspraak

in al die onverkende oseane soek.

 

© Mellet Moll, 2022

 

Mellet Moll. Vuurwaens

Monday, May 23rd, 2022

 

Vuurwaens

Vir Vangelis Papathanassíou

 

 

Ek het jou in die kosmos hoor eggo

saam met die stem van Carl Sagan.

 

Toe ons Abrahams en Liddell soos

ou vuurwaens sien wedywer het op

die strande van Sint Andrews, was

jy daar om die (sentimentele) tema

onderbewus in ons te laat resoneer.

 

Daarna het die lemloper teruggekeer

aarde toe, en jy het die replikante uit

die sterkolonies anderkant die multi-

vers gevolg: vir Ford en Hauer het jy

mét intensiteit en energie geaktiveer.

 

Maar over alles onthou ek jou vir jou

gode, vir Mythodea, Alexander en El

Greco, vir jou reise na planete en jou

landing op die aarde. Aan die muses

Polimnia en Ourania bring ek hulde.

 

Dankie dat jy Carl vir my gegee het.

 

© Mellet Moll, 2022

 

Mellet Moll. Nuovo Mondo

Wednesday, May 18th, 2022

 

Nuovo Mondo

Klaus Schulze & Lisa Gerrard

 

Die aarde gee geboorte aan ‘n nuwe hemel.

Haar baringstem raak hees en resoneer tot

swewings wat verby die stratosfeer tot daar

anderkant die ewigheid se einders deur die

ongerepte klankgrens tril. Frekwensies van

haar ongedane adhan word in ‘n kosmiese

ossiloskoop vibrasies van ‘n sinoïedale golf.

 

Met sonsopkoms oor Hirosjima hoor sý die

ewigheid, die swye van planete en getalle

wat hulle asems vir ‘n stille oomblik ophou:

afwagtend op die dreunsang van die gode

vanaf hul vergeleë grondstasies in die nag.

Daar puls ‘n heilige metrum in die reëlmaat

van die omwentelings van konstellasies in

 

die uithoeke van infiniteit, in ‘n ongedanste

ritueel van nalewe en nadood, van niks en

als wat is en was en nog sal wees. En ons,

die primitiewe wesens vanaf die weerlose

en bleek planeet, word uitgelewer aan die

verste lugstasies waar die relatiwiteitsteorie

gebruik word om die nuwe hemelruim te yk:

 

Swewend oor die aarde, wat woes en leeg

soos ‘n verlate vaartuig in die niet bly hang

terwyl ‘n klok weerklink en die stem van ‘n

ouman saggies sê laat daar weer lig wees.

 

© Mellet Moll, 2022

 

Mellet Moll. Wolodimir Zelenskij, 8 Mei 2022

Sunday, May 15th, 2022

 

Wolodimir Zelenskij, 8 Mei 2022*

 

Ek sien ‘n ander lente oor ons kom

ons Februarie breek in swart en wit.

Die môre vieruur val die eerste bom.

 

Die goue woorde van weleer is stom

die bloed van generasies in versnit.

Ek sien ‘n ander lente oor ons kom.

 

Ek plant vir jou ‘n laaste sonneblom

in Borodyanka waar ons grafte spit.

Die môre vieruur val die eerste bom.

 

By Moskou se parades klink die trom

en op die Rooi Plein loop hul in gelid.

Ek sien ‘n ander lente oor ons kom.

 

En in ons strate swerf die dood alom

die vyand neem die Donbas in besit.

Die môre vieruur val die eerste bom.

 

Ons sterfkennis is deesdae andersom

as Mariupol se dooies saam kom bid.

Ek sien ‘n ander lente oor ons kom.

Die môre vieruur val die eerste bom.

 

© Mellet Moll, 2022

 

 

Zelenskij se toespraak ter nagedagtenis aan Oorwinningsdag*

https://www.youtube.com/watch?v=CVlEkBHO_hc&ab_channel=news.com.au

 

Mellet Moll. Insecta II

Monday, April 18th, 2022

 

 

 

Insecta II

“Love has its own instinct, finding the way to the heart, as the feeblest insect finds the way to its flower, with a will which nothing can dismay nor turn aside.” – Honore de Balzac

 

Net soos die liefde met haar eie wil

en instink optree, het die kleinste by

of vlinder elk ’n giroskoop wat stil

en moeiteloos die bloeiselreuk gelei.

 

© Mellet Moll, 2022