Posts Tagged ‘Nederlandse digters’

Bert Bevers. 4 Gedigte

Thursday, January 2nd, 2020

Terugblik

 

Ik kijk een film uit mijn geboortejaar en zie in een andere

tijd een vrouw de was ophangen. Ze neuriet een roze wijsje.

In de achtergrond weigeren reeds lang vergeten zwijgers

te dansen. Er trilt veel afgunst in een dorp vol ongelovigen.

De meeste engelen komen daar nimmer aan vallen toe.

 

 

Permanentie

 

“Ap….ap….appel!” zegt blij vanuit een wagentje klein

een kind iets verder in de tram. “Ap….ap….appel!”

Geen genoeg krijgt het ervan. Van bloedlijnen weet

heeft het nog niet maar wel is de blik de godganse tijd

op de mama gericht. En op die lange tijd daarachter.

 

 

Scheepsrecht

 

Trek je van de blikken op de brug niets aan. De vrije

loop mogen gedachten zolang het dek geschrobd blijft.

Luister goed: je hoort ze kletsen, de blote voeten van de

fantasie. Barmhartig is de geur van het traagste brood.

Niets zegt het koude water en niet thuis geeft de mist.

 

 

In het hinterland

 

Namen van andere mensen dragen ze. In stilte leven ze

vreemde levens. Herfst gaf aan hoe grijs hun ogen werden,

en hoe wijd de wijkplaats voor hun ziel. Langzaam stolt

vrees, tot een onleesbaar manuaal in een bruin lederen

valiesje. Getuigen lijken berouw te hebben. Hoe vreemd.

 

(Hierdie gedigte kom uit die reeks “Bedekte termen”)

 

© Bert Bevers

 

  •