Posts Tagged ‘Neville Alexander’

Desmond Painter. Vergete verbintenisse met Verónica Volkow

Tuesday, September 4th, 2012

Ek was ‘n maand of wat gelede in Mexiko om ‘n kongres by te woon. My kongresbestemming was Morelia, die hoofstad van Michoacán, ‘n staat wat meer bekend is vir die bloedige oorlog wat daar woed tussen die polisie en dwelmsmokkelaars as vir Morelia se bekoorlike koloniale strate.

Morelia

Morelia

Ek het darem voor en na die kongres die geleentheid gehad om ook vir ‘n paar dae in Mexiko Stad rond te dwaal. Mense het my natuurlik gewaarsku om dit nie te doen nie — Mexiko Stad is glo te gevaarlik — maar ek is ‘n geharde Suid-Afrikaner: ek kan ‘n sakkeroller van ‘n myl af uitken, en om angstig rond te kyk wanneer ek ‘n OTM gebruik, is al tweede natuur. Ons is mos ge-gear vir geweld; ons kan dit net sowel inspan vir selfbehoud elders ook. (‘n Mens behoort hierdie straatsvernuf te verpak en aan weerlose Noord-Atlantiese toeriste te bemark.)

Mexiko Stad

Mexiko Stad

Maar Mexiko Stad is eintlik ‘n lieflike plek om in rond te dwaal, om in te verdwaal. Ek en my vriend Athanasios het die huis besoek waarin Leon Trotski op 21 Augustus 1940 vermoor is. Hy het etlike jare in ballingskap daar deurgebring, en vandag is die huis, in ‘n stil straat net ‘n klipgooi van waar Frida Kahlo gewoon het, ‘n museum.

Die Trotski-huis in Mexiko Stad

Die Trotski-huis in Mexiko Stad

Darem snaaks hoe ‘n mens se brein werk — of nie werk nie. Terwyl ek in die museum was, het ek ‘n knaende vermoede gehad, ‘n amper-herinnering eintlik, dat een van Trotski se kleinseuns of kleindogters in later jare ‘n bekende Mexikaanse digter geword het. Athanasios kon nie my vermoede bevestig nie, en ek het weer heeltemal daarvan vergeet.

‘n Paar dae gelede is ek egter heel toevallig weer aan my vermoede herinner, in ‘n huldeblyk oor Neville Alexander. Hein Willemse skryf: ‘[Alexander] sou hom by voorkeur as ’n revolusionêre sosialis wou beskou en kon identifiseer met die Russiese Marxis Leon Trotski se ewigdurende revolusie. Hoe diep daardie verbintenis was, kon ek eerstehands ervaar toe hy een aand in die loop van 1986 met tasbare entoesiasme met Trotski se kleindogter, die Mexikaanse digter Verónica Volkow, in gesprek getree het.’

Aha! Verónica Volkow! Ek dink Trotski was haar oupagrootjie, nie haar oupa nie; maar nogtans, sy moet die digter wees aan wie ek my amper herinner het in Trotski se huis. Die rede waarom ek van haar weet, is omdat daar van haar gedigte opgeneem is in The Vintage Book of Contemporary World Poetry, een van daardie boeke wat ‘n permamente plek op my bedkassie het.

Verónica Volkow

Verónica Volkow

Die Vintage Book meld nie die Trotski-verbintenis nie, so ek moes seker elders daarvan gehoor het — en toe weer amper van vergeet het. Wat ek beslis heeltemal van vergeet het, is dat die Vintage Book wel melding maak van haar besoek aan Suid-Afrika in die 1980’s, en dat sy ‘n reisboek oor daardie besoek gepubliseer het. Ek was heel seker, toe ek in Willemse se huldeblyk daarvan lees, dat ek nog nooit vantevore daarvan gehoor het nie.

Volkow (geb. 1955) is inderdaad een van Mexiko se belangrikste hedendaagse digters. Hier is een van haar gedigte:

**

(From) The Beginning

I.
Hunger is the original eye of the body
primeval eye in the dark of the body
the eye with which flesh first beholds flesh

and a sanguinary darkness draws us inward

the eye
with which my feet see you my teeth
my fingers

the eye
with which I discover you centuries long
in one night of touching
that night
so like the night of the fish
the tiger
the snake
so like the first night of life

we close our eyes and are beast again
and our bodies are clamped like throats
choking on the shapely flavours

Desmond Painter. Oor sit en staan

Thursday, August 26th, 2010

Van sit en staan kom niks gedaan, sê hulle, daarom sorg ek gewoonlik dat ek net sit. “I’m just sitting here watching the wheels go round and round / I really love to watch them roll”, het John Lennon mos gesing. Dis hoe ek ook is.

Maar soms moet ‘n mens noodgedwonge opstaan en selfs in beweging kom. Hierdie week was alreeds in ‘crazy motion’, om sommer vir Paul Simon ook aan te haal, met ‘n stimulerende sosiale teorie werkswinkel Maandag en Dinsdag en ‘n vergadering gister in Kaapstad oor die idee van ‘n Vrye Afrikaanse Universiteit.

Neville Alexander

Neville Alexander

Wat die toekoms van hierdie projek is, en wie se belange uiteindelik daardeur gedien sal word, sal die tyd ons leer. Maar die visie, soos gister weer deur Neville Alexander, Kwesi Kwaa Prah, Christo van der Rheede en ander uiteengesit is, is beslis inspirerend, moontlik revolusionêr, en laat ‘n mens nogal hoop kry vir die haalbaarheid van alternatiewe akademiese ruimtes in Suid-Afrika — hetsy in Afrikaans of enige ander taal. Kom ons kyk wat in die volgende jaar of wat op hierdie front gebeur!

Op ‘n ander noot: Vir diegene wat belangstel, hier is die skakel na ‘n onderhoud wat ek met die filosoof Bert Olivier gevoer het vir LitNet Akademies. Die tema van die onderhoud is ‘n onlangse artikel van Olivier oor die psigoanalise en die ekologiese krisis.

Nou moet ek begin pak vir ‘n kongresbesoek aan Engeland. Sal probeer om ‘n keer of wat van daar af te blog!

  •