Posts Tagged ‘Poetry International Web’

Louis Esterhuizen. Poetry International Web in die spervuur …

Monday, March 26th, 2012

 

Ter ondersteuning van Rotterdam se jaarlikse poësiefees is die webtuiste Poetry International Web tien jaar gelede tot stand gebring met finansiering deur die Rijksoverheid, die Stad Rotterdam en die Europese Unie. Volgens Bart FM Droog se weeklikse rubriek op De Contrabas bereken hy die bedrag wat sedert 2002 aan PIW uitbetaal is, enigiets tussen 500.000 en 1.000.000 euro. En as teenprestasie is daar in dié 10-jaar periode slegs 70 Nederlandse digters tot die webblad bygevoeg … Met net één nuwe toevoeging verlede jaar.

En hieroor voel hy besonder ongelukkig.

“Het artikel over het ‘onderzoek’ van Jeroen Dera deed me weer eens afvragen waarom het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Waanzin al dan niet via het Nederlands Letterenfonds en zijn directe voorgangers (het Fonds voor de Letteren en het Nederlandse Literair Productie en Vertalingen Fonds) al een decennium bezig is letterlijk tonnen weg te gooien aan onzinnige ‘literaire’ internetprojecten, terwijl de mensen en organisaties die zich op eigen kracht op dat vlak bewezen hebben hooguit (en bij uitzondering) een afgekloven bot krijgen toegeworpen.” Aldus Bart FM Droog.

Volgens sy ope brief aan die twee redakteurs van die Nederlandse domein, Jan Willem Hemert en Thomas Möhlmann, sentreer sy ontsteltenis egter nie net rondom die klaarblyklike misbruik van befondsing by PIW nie, maar ook oor die onvoldoende webbeheer. So wys hy op etlike skakels wat nie funksioneer nie en ook op gedigtekamers soos Mustafa Stitou s’n wat enersyds nie-funksionerende skakels bevat, en andersyds laas op 31 Augustus 2006 opgedateer is. (Daarom dat die foutiewe skakels tot nou toe nog nie reggestel is nie.): “Zo kan ik nog wel even doorgaan – maar dat lijkt me een exercitie in zinloosheid. En let wel: ik heb het hier alleen over het ‘Nederlandse’ gedeelte. Het zal me worst wezen waar de Vlaamse, Australische, Japanse of andere overheden het belastinggeld van hun onderdanen aan vergooien. Maar mocht het zo zijn dat de Nederlandse overheid geld dat voor de Nederlandstalige literatuur bestemd is, vergooid wordt aan de ‘promotie’ van Zimbabwaanse, Chinese of Maledivaanse poëzie, dan zeg ik toch echt: beter van niet. Laat ze dan in vredesnaam alle drie geïnteresseerde Nederlanders een gratis boek met Maledivaanse poëzie geven, dan zijn we in ieder geval een stuk goedkoper uit dan aan het vergooien van het schaarse cultuurgeld aan een website die op geen enkele wijze is wat het pretendeert te zijn.”

Nou ja, toe. Is hierdie ‘n wesenlike beswaar, of staan en kla die heer Droog met ‘n wit brood onder die arm? Persoonlik vind ek die PIW se bydrae tot die wêreld van digkuns enorm; of ons Lae Landse kollega’s gemaklik is oor die marginalisering wat hulle skynbaar op dié bepaalde ruimte ervaar, is natuurlik hééltemal ‘n ander saak …

Nietemin, Bart FM Droog is ‘n voormalige stadsdigter van Groningen en tans redakteur van die webblad Rottend Staal; ook lid van die poësiegroep De Dichters uit Epibreren. Hieronder volg een van sy vroeëre gedigte.

***

NA DE LAST POST

Als de rookflarden van het laatste saluut verwaaid
en het getrompetter verstorven is, wat rest er dan?

het lege bed, de lege stoel, het bord dat leeg bleef
tientallen jaren lang rusten ze ver van huis en hier

en hun makkers die mazzel hadden, terugkwamen
met verhalen die geen wilde horen, decennia

wind ruis bomen buig breng ons de gesneuvelden
hun lachende gezichten, hun ongeschonden lijven

die voortleven zolang wij leven en herinneren
dat eens dat lege bed, die lege stoel, dat lege bord

een mens behoorden die op Mars’ orders
ontnomen is wat niet ontnomen mag.

© Bart FM Droog, 2004

 

 

Louis Esterhuizen. ‘n Opwindende jong Britse digter

Wednesday, March 21st, 2012
 
Met die nuutste uitgawe van Poetry International Web word daar onder andere gefokus op die jong Britse digter, Sam Riviere (foto), wie se debuutbundel 81 Austerities later vanjaar by Faber & Faber gaan verskyn. Riviere, wat in 1981 gebore is, het glo begin met die skryf van gedigte terwyl hy nog op skool was; daarna het talle publikasies in tydskrifte en koerante soos The Guardian, Poetry London, The Rialto, Ambit, The Spectator, 3:AM, en Poetry Review gevolg. In 2009 is die Eric Gregory Award vir digters jonger as 30-jaar aan hom toegeken.

Katy Evans-Bush, wat die artikel oor Riviere vir PIW geskryf het, tipeer sy digkuns soos volg: “Riviere’s poetry is sharp, urban, ironically alert to slight shades of meaning in everyday actions and his own reactions to them. Lightly punctuated, declarative and sometimes stream-of-consciousness monologues form vignettes of observation and reflection.”

By wyse van illustrasie word die volgende reëls voorgehou waarop Evans-Bush die volgende kommentaar lewer: “There is a finely tuned attention to the detail of words in these poems, as well as to the thing observed, as the poet watches himself watching himself and refracts his observations in a hall of mirrors.”

In 3 years I have been ‘awarded’
£48,000 by various funding bodies
councils and publishing houses
for my contributions to the art
and I would like to acknowledge
the initiatives put in place
by the government and the rigorous
assessment criteria under which
my work has thrived since 2008
I have written 20 or 21 poems
developed a taste for sushi
decent wine bought my acquaintances
many beers many of whom have
never worked a day in their lives . . .

Nou ja, toe. Op PIW is daar soos gebruiklik ook ‘n hele paar gedigte van die jonge heer Riviere waaraan jy jou kan verlustig. En so, met die deurlees, wonder ek by my se selwers of hierdie ‘opwindende jong talent’ in Suid-Afrika hoegenaamd ‘n uitgewer sou kon vind vir hierdie brousels van hom … Of is my poëtiese aanvoeling nou toetentaal verstok ?!

Nietemin, hieronder volg nog ‘n vers. Oordeel maar self.

***

Hello, I’m visiting the area on behalf of Amnesty International

The world’s a pretty scary place and sometimes it seems hopeless,
but it’s good to try and make a difference. . .
I say my piece
to the twins in sloppy jumpers and blue jeans who answered the door
of their tall, odd house at the top of the hill, but fluff my rhythm
when they swap an honest, amused look and toss their fringes,
each moving her arm on the banister, and I can’t help but think
about the long, intimate evenings this September when they sit
on the floor of their blue bedroom, one sketching faces she dreamt,
the other listening on headphones to dead singers from the seventies
while their father, a professor of classics, marks PhDs in his basement
– imagine the suppers of salad and lasagne we could share
in the dim kitchen, the girls showing me their mother’s drawings
who died gifting the world with these warm and witty sisters
who’d give anything to know her, and still bake a pink cake
for her birthday, while their father smiles faintly at the paper,
talks of gods and cats, his hands shaking slightly from nerves,
and later I’d take the spare room looking over south-east London,
the park slanted with swings and shadows, the houses staggered
on the hill, where the sun reads from a line of windows, I’d read
till I was tired, and no longer heard the twins’ voices in the attic,
their laughter, high and heavy, leaving through the skylight.

© Sam Riviere

 

 

 

 

 

Louis Esterhuizen. Poetry International Web fokus op Duitse digter

Tuesday, December 13th, 2011

 

Met hul nuutste uitgawe fokus Poetry International Web (PIW) op die invloedryke Duitse digter Barbara Köhler (foto), wat op 11 April 1959 in Penig, Oos-Duitsland, gebore is. Haar debuutbundel, Deutsches Roulette (German Roulette), het in 1991 verskyn en sedertdien het sy haar as een van die mees toonaangewende digters in Duitsland gevestig en het sy al vele pryse met haar publikasies ingepalm.

In hul oorsigartikel word haar digwerk soos volg deur Mischa Mangel en Heiko Strunk beskryf: “Barbara Köhler encounters the objects in her poems with a high degree of linguistic precision, without, however, trying to pin them down unambiguously or to give them just one meaning – since that can also render them one-dimensional. She prefers to offer new possibilities, unfamiliar ways of seeing […] Many of her poems depend on small shifts in language, such as taking a figure of speech literally or altering it slightly. Her lines ‘I’ve no say in it everything’s / ready-said for me I like turns / of phrase that transform’ from the poem ‘Entpuppung (As it turns out) not only demonstrate the process but are also a statement of poetics.”

Mmm, inderdaad. En gaan kyk ‘n mens na die verteenwoordigende gedigte van haar wat op PIW gelees kan word, is dit gewis die eksperimentele drif – en die verskeidenheid van aanbod – wat ‘n mens tref.

Ter illustrasie plaas ek onderstaande gedig, met die oorspronklike Duitse teks daarna.

***

Good Day

 

always left out in the rain,
stay cool as if leaving
were the question: remains to be seen
& what brings me down to earth

with a bang strikes my open heart
red-eyed decried I’ll survive the smart
disintegrate degenerate for you
remove myself what’s left are you

off your head off home offtimes
JUST TRAVELLIN’ it’s not about
empty words so much high-flown

phoney baloney all that I can spout
is blown and thrown away between us two
the rain soaked down to the bone

 

© Vertaling: 2010, Roy Kift
Uit: Europe . . . A Poem: A German/English catalogue and sourcebook. [An English-German collection of 27 leading European poets – one from each EU country]
Uitgewer: Klartext Verlag, Essen, 2010
ISBN: 978-3-8375-0275-6

 

Guten Tag

 

immer hinterher im regen stehen
gelassen bleiben als ob gehen
die frage sei: dahingestellt
& was aus allen wolken fällt

mir zu betrifft mich offenherzig
verheult verlacht den rest verschmerz ich
vergeh verkomme auf dich zu
entferne mich was bleibt bist du

bei trost bei dir beizeiten
JUST TRAVELLIN‘ es kommt nicht an
auf sprüche soviel ist versprochen

und haltlos was ich sagen kann
verstummt verspielt zwischen uns beiden
der regen naß bis auf die knochen

 

© 1995, Suhrkamp Verlag
Uit: Blue Box
Uitgewer: Suhrkamp Verlag, Frankfurt am Main, 1995
ISBN: 3-518-40681-7

 

 

Louis Esterhuizen. Poetry International Web fokus op 97-jarige digter

Wednesday, October 19th, 2011

Met hul nuutste uitgawe fokus Poetry International Web op ‘n heel ongewone digter: die 97-jarige Japannese digter Heiichi Sugiyama. Afgesien van die rariteit dat ons hier te make het met iemand wat op hoë ouderdom steeds aktief aan’t skrywe is, is dit veral Sugiyama se tematiek wat sy lesers telkens laat regop sit. Vir Sugiyama is dit gewoon natuurlik om oor eietydse verskynsels soos sagtebal, snoeker en (singende) sypaadjies te dig; met besonderse poëtiese inspelings, uiteraard:

All I could do was dash on

knowing the pain to come
I struck with all my might
then, what was I to do?
I was sent flying
hitting the wall once again
that moment
a path, totally unexpected,
opened straight up

(“Billiards”, vertaal deur Takako Lento)

 

By wyse van bekendstelling die volgende uit Yasuhiro Yotsumoto se oorsigartikel: “Born in 1914, Heiichi Sugiyama has lived through many dramatic changes in the cultural and social landscapes of Japan, from the liberal and lively 1910s and 1920s of the so-called ‘Taisho Democracy’, during which modernism and lyricism blossomed in the art scene, to the militaristic 1930s leading up to the catastrophic defeat in World War II and the post-war decades of ‘miracle recovery’, during which economy dominated the national mindset.” Interessant genoeg het daar ‘n 24 jaar periode verloop van Sugiyama se debuut in 1943 tot sy volgende bundel 1967. Sy digkuns word beskryf as synde “short and crisp, witty, more visual than musical, philosophical and even metaphysical – without losing touch with day-to-day reality […] There is nothing verbose in Sugiyama’s poetry: it is well controlled by the aesthetic and ethical disciplines of a lyric poet.”

Vir jou leesplesier volg die gedig “The Return of the Prodigal Son” hieronder. Op Poetry International Web is daar twaalf gedigte wat almal deur Tkako Lento vertaal is vir dié spesiale uitgawe.

***

The Return of the Prodigal Son

The voices of a huge mob
explode all at once

Something small and white rides the wind
flying high into the sky

On earth three men are running
one has seized the moment to run away from home
one loses himself in pursuit of the thing flying in the sky
one dashes straight ahead, aiming to go home
will the prodigal son be allowed to return home?

In the blue of the blue sky a bird is
slowly walking

 

© Heiichi Sugiyama (Vertaling: 2011, Takako Lento)

 

 

  •