Posts Tagged ‘René Bohnen vertaling’

Boerneef. Vertaling in Engels

Sunday, January 10th, 2021

 

Versindaba kompetisie vir vertaalde gedigte (73)

 

Boerneef. Vertaling van Afrikaans in Engels. Vert. deur René Bohnen.

 

My fipple flute is made of palisander wood

that is why it sounds so rosewood reedy

and why my playing leaves you cold

one thing or another is always being othered

I am not in the least bit bothered

if palisander tongue is never understood

 

My palisandrhyme is a palimpsest

(why do you roll your eyes

I know I concoct these things)

even though it is not classic

or made of parchment

my palisandrhyme is a palimpsest

cross out scrape clean and try again

oh so close but no cigar

damn how does one crack it

with such an unruly palimpsest

 

On these same streets in this very place

a great poet sauntered and sang

his instrument was a simple banjo

buchu herbs and tiger aloe his enchantment

with iridescent foam from stormy seas

to strengthen the mojo

he did so love our Boland after all

For keepsakes and ditties I thank him

on this dark flute of reedy rosewood

 

***

 

My blokfluit is van palissanderhout   

daarom speel hy so palissander       

en laat my fluitspel julle koud           

die een bly tog maar anders as die ander  

ek trek my dit nie die in die minste aan     

as niemand palissandertaal verstaan      

 

My palissandryn is ‘n palimpses                

(vir wat roep jy so boontoe                        

ek weet ek maak die goed mos self)        

al is hy nie klassiek nie                             

ook nie van perkament nie                       

my palissandryn is ‘n palimpses               

krap uit en dood perbeer dan weer           

dis amper maar nog ver van amsterdam    

verdomp hoe kry ‘n mens dit pastersteek  

met so ‘n weerstrewige palimpses              

 

Langs hierdie selfde strate op hierdie einste plek  

het ‘n groot digter loop en slampamper                 

eensnaarramkietjie was sy instrument                   

boegoe en kanniedood sy oorpaljas                     

met reënboogskuim van storremsee                    

om krag aan die paljas te gee                              

hoe het hy tog ons Boland liefgehad                     

ek dank hom vir polfyntjie en slampamper          

met hierdie donker fluit van palissander  

 

Bronverwysing:

BOERNEEF: Palissandryne, p 89 uit “Boerneef: Versamelde poësie” 1985, Tafelberg.

 

 

Jericho Brown. Vertaling in Afrikaans

Wednesday, December 9th, 2020

 

Versindaba kompetisie vir vertaalde gedigte (44)

 

Jericho Brown. Vertaling van Engels in Afrikaans. Vert. deur René Bohnen.

 

Dupleks

 

‘n Gedig is ‘n huiswaartse gebaar.

Dit stel somber eise wat ek eien as my eie.

 

Onthou stel somberder eise as my eie:

My laaste liefste het ‘n wynrooi kar gehad.

 

My eerste liefde het ‘n wynrooi kar gehad.

Hy was blitsig en aaklig, so lank soos my pa.

 

Standvastig en aaklig was my lang pa

hard soos ‘n haelbui. Hy’t merke gelaat.

 

Motreën tref sag, maar laat sy eie merk

Soos die geluid van ‘n ma wat weer huil.

 

Soos die geluid van my ma wat weer huil,

Eindig geen toonval waar dit begin het nie.

 

Geen verslaande eindig hoe ons begin het nie.

‘n Gedig is ‘n huiswaartse gebaar.

 

***

 

Duplex

Jericho Brown

 

A poem is a gesture toward home.

It makes dark demands I call my own.

 

                Memory makes demands darker than my own:

                My last love drove a burgundy car. 

 

My first love drove a burgundy car. 

He was fast and awful, tall as my father.

 

                Steadfast and awful, my tall father

                Hit hard as a hailstorm. He’d leave marks. 

 

Light rain hits easy but leaves its own mark

Like the sound of a mother weeping again.

 

                Like the sound of my mother weeping again,

                No sound beating ends where it began. 

 

None of the beaten end up how we began. 

A poem is a gesture toward home. 

 

 Bronverwysing:

Brown, Jericho. 2019. The Tradition. London: Pan Macmillan

 

Czeslaw Milosz. Vertaling in Afrikaans

Thursday, December 3rd, 2020

 

Versindaba kompetisie vir vertaalde gedigte (37)

 

Czeslaw Milosz. Vertaling uit Pools via Engels in Afrikaans. Vert. deur René Bohnen.

 

Oor engele

 

Julle is van alles ontneem: wit gewade,

vlerke, selfs julle bestaan

Maar ek glo in julle,

die boodskappers

 

Aan die keersy van die wêreld,

‘n swaar stof met sterre en diere borduur,

daar wandel julle en bekyk die suiwer stikwerk

 

Kortstondig vertoef julle hier,

miskien tydens die oggenduur, as die lug helder is,

in die lied-lied-liedjie van ‘n voël,

of laatmiddag in die reuk van appels

as die lig in die boorde toor

 

Hulle sê iemand het julle uitgedink

maar ek is nie oortuig nie,

mense het hulleself ook versin

 

Die stem – dit is dalk geldige bewys

want dit kan tog net aan ‘n stralende wese behoort,

gewigloos en gevleuel (waarom nie)

met weerlig omgord

 

Ek het hierdie stem menigmaal in my slaap gehoor

en vreemd genoeg die opdrag of bevel

in ‘n boaardse taal naastenby verstaan:

 

dit is amper dag

nog ‘n dag

doen wat jy kan.

 

*** 

 

On Angels

Czeslaw Milosz (Trans. Robert Hass)

 

All was taken away from you: white dresses,

wings, even existence.

Yet I believe you,

messengers.

 

There, where the world is turned inside out,

a heavy fabric embroidered with stars and beasts,

you stroll, inspecting the trustworthy seams.

 

Short is your stay here:

now and then at a matinal hour, if the sky is clear,

in a melody repeated by a bird,

or in the smell of apples at the close of day

when the light makes orchards magic.

 

They say someone has invented you

but to me this does not sound convincing

for humans invented themselves as well.

 

The voice—no doubt it is a valid proof

as it can belong only to radiant creatures,

weightless and winged (after all, why not?),

girdled with the lightning.

 

I have heard that voice many a time when asleep

and, what is strange, I understood more or less

an order or appeal in an unearthly tongue:


day draws near

another one

do what you can.

 

Bronverwysing:

Milosz, Czeslaw. 1988. Translated by Robert Hass. ‘The Collected Poems, 1931 – 1987. HarperCollins Publishers Inc.

 

***

 

O aniołach

Odjęto wam szaty białe,

Skrzydła i nawet istnienie,

Ja jednak wierzę wam,

Wysłańcy.

 

Tam gdzie na lewą stronę odwrócony świat,

Ciężka tkanina haftowana w gwiazdy i zwierzęta,

Spacerujecie oglądając prawdomówne ściegi.

 

Krótki wasz postój tutaj,

Chyba o czasie jutrzennym, jeżeli niebo jest czyste,

W melodii powtarzanej przez ptaka,

Albo w zapachu jabłek pod wieczór

Kiedy światło zaczaruje sady.

 

Mówią, że ktoś was wymyślił

Ale nie przekonuje mnie to.

Bo ludzie wymyślili także samych siebie.

 

Głos – ten jest chyba dowodem,

Bo przynależy do istot niewątpliwie jasnych,

Lekkich, skrzydlatych (dlaczegóż by nie),

Przepasanych błyskawicą.

 

Słyszałem ten głos nieraz we śnie

I, co dziwniejsze, rozumiałem mniej więcej

Nakaz albo wezwanie w nadziemskim języku:

 

zaraz dzień

jeszcze jeden

zrób co możesz.

 

Bronverwysing:

Internet: http://wiersze.doktorzy.pl/oaniolach.htm

 

 

 

Wislawa Szymborksa. Vertaling in Afrikaans

Sunday, November 22nd, 2020

 

Versindaba kompetisie vir vertaalde gedigte (12)

 

Wislawa Szymborksa. Vertaling van Engels, Nederlands en Pools in Afrikaans. Vert. deur René Bohnen.

 

 Die Einde en die Begin

 

Na elke oorlog

moet iemand opruim.

Dit word nie sommer net vanself

weer netjies nie.

 

Iemand moet die puin

uit die pad uit kry

sodat die trokke vol lyke

deur kan ry.

 

Iemand moet waad

deur die pappery en die as,

die spiraalvere van rusbanke,

die glasskerwe,

die bloederige stukke lap.

 

Iemand moet ‘n balk nadersleep

om die muur te stut,

iemand moet ‘n ruit in die raam sit,

die deur in die kosyne hang.

 

Dit is nie fotowaardig nie

en dit neem jare.

Al die kamera’s het reeds verkas

na ander oorloë toe.

 

Brûe moet herbou word

en treinstasies ook.

Hempsmoue sal flenters

wees van al die oprol.

 

Iemand met ‘n besem in die hand

herroep hoe dit was.

Iemand anders luister en knik,

sy ore nog nie van sy kop af nie.

Maar in die daaglikse gewoel

begin mense dit alles weldra

vervelig vind.

 

Nou en dan sal iemand nog

‘n verroeste argument

uit die sloot haal

en in die wind slaan.

 

Hulle wat geweet het

waaroor dit gaan,

moet plek maak vir die

wat min weet.

En al hoe minder.

En naderhand niks.

 

In die gras

wat oorsaak en gevolg toegegroei het,

moet iemand lê,

met ‘n strooihalmpie in die mond

na die wolke staar.

 

***

 

Koniec i początek

Wislawa Szymborksa

 

Po każdej wojni

ktoś musi posprzątać.

Jaki taki porządek

sam się przecież nie zrobi.

 

Ktoś musi zepchnąć gruzy

na pobocza dróg,

żeby mogły przejechać

wozy pełne trupów.

 

Ktoś musi grzęznąć

w szlamie i popiele,

sprężynach kanap,

drzazgach szkła

i krwawych szmatach.

 

Ktoś musi przywlec belkę

do podparcia ściany,

ktoś oszklić okno

i osadzić drzwi na zawiasach.

 

Fotogeniczne to nie jest

i wymaga lat.

Wszystkie kamery wyjechały już

na inną wojnę.

 

Mosty trzeba z powrotem

i dworce na nowo.

W strzępach będą rękawy

od zakasywania.

 

Ktoś z miotłą w rękach

wspomina jeszcze jak było.

Ktoś słucha

przytakując nie urwaną głową

Ale już w ich pobliżu

zaczną kręcić się tacy,

których to będzie nudzić.

 

Ktoś czasem jeszcze

Wykopie spod krzaka

przeżarte rdzą argumenty

i poprzenosi je na stos odpadków.

 

Ci, co wiedzieli

o co tutaj szło,

muszą ustąpić miejsca tym,

co wiedzą mało.

I mniej niż mało.

I wreszcie tyle co nic.

 

W trawie, która porosła

przyczyny i skutki,

musi ktoś sobie leżeć

z kłosem w zębach

i gapić się na chmury.

 

Szymborska, Wislawa. 1993. Koniec i początek.

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/239518/koniec-i-poczatek

 

The End and the Beginning

Wislawa Szymborksa

     

After every war

someone’s got to tidy up.

Things won’t pick

themselves up, after all.

 

Someone’s got to shove

the rubble to the roadsides

so the carts loaded with corpses

can get by.

 

Someone’s got to trudge

through sludge and ashes,

through the sofa springs,

the shards of glass,

the bloody rags.

 

Someone’s got to lug the post

to prop the wall,

someone’s got to glaze the window,

set the door in its frame.

 

No sound bites, no photo opportunities

and it takes years.

All the cameras have gone

to other wars.

 

The bridges need to be rebuilt,

the railroad stations, too.

Shirt sleeves will be rolled

to shreds.

 

Someone, broom in hand,

still remembers how it was.

Someone else listens, nodding

his unshattered head.

But others are bound to be bustling nearby

who’ll find all that

a little boring.

 

From time to time someone still must

dig up a rusted argument

from underneath a bush

and haul it off to the dump.

 

Those who knew

what this was all about

must make way for those

who know little.

And less than that.

And at last nothing less

than nothing.

 

Someone’s got to lie there

in the grass that covers up

the causes and effects

with a cornstalk in his teeth,

gawking at clouds.

 

Szymborska, W. 2016. Map: Collected and Last Poems. Mariner Books. Vertaal uit die Pools in Engels deur Clare Cavanagh en Stanisław Barańczak.

 

The End and the Beginning

Wislawa Szymborksa

 

After every war

Someone has to clean up.

Things won’t

straighten themselves up, after all.

 

Someone has to push the rubble

to the side of the road,

so the corpse-filled wagons

can pass.

 

Someone has to get mired

in scum and ashes,

sofa springs,

splintered glass,

and bloody rags.

 

Someone has to drag in a girder

to prop up a wall.

Someone has to glaze a window,

rehang a door.

 

Photogenic it’s not,

and takes years.

All the cameras have left

for another war.

 

We’ll need the bridges back,

and new railway stations.

Sleeves will go ragged

from rolling them up.

 

Someone, broom in hand,

still recalls the way it was.

Someone else listens

and nods with unsevered head.

But already there are those nearby

starting to mill about

who will find it dull.

 

From out of the bushes

sometimes someone still unearths

rusted-out arguments

and carries them to the garbage pile.

 

Those who knew

what was going on here

must make way for

those who know little.

And less than little.

And finally as little as nothing.

 

In the grass that has overgrown

causes and effects,

someone must be stretched out

blade of grass in his mouth

gazing at the clouds.

 

Szymborska, W. 2001. Miracle Fair: selected poems of Wisława Szymborska. W. W. Norton and Company Inc. Vertaal uit die Pools in Engels deur Joanna Trzeciak.

 

 

 Einde en Begin

Wislawa Szymborksa

 

Na elke oorlog

moet iemand opruimen.

Min of meer netjes

wordt het tenslotte niet vanzelf.

 

Iemand moet het puin

aan de kant schuiven

Zodat de vrachtwagens met lijken

door kunnen rijden.

 

Iemand moet waden

door het slijk en de as,

de veren van de canapés,

de splinters van glas

en de bloederige vodden.

 

Iemand moet een balk aanslepen

om de muur te stutten,

iemand het glas in het raam zetten,

de deur in de hengels tillen.

 

Fotogeniek is het niet

en het kost jaren.

Alle camera’s zijn al

naar een andere oorlog.

 

De bruggen moeten terug

en de stations opnieuw.

Van het opstropen

gaan mouwen aan flarden.

 

Met een bezem in de hand

vertelt iemand nog hoe het was.

Iemand luistert en knikt

met een nog niet afgekletst hoofd.

 

Maar om hen heen

duiken al gauw lieden op

die het begint te vervelen.

 

Soms sal iemand nog

onder een struik

doorgeroeste argumenten opgraven

en naar de vuilnishoop brengen.

 

Zij die wisten

waarom het hier ging,

moeten wijken voor hen

die weinig weten.

En minder dan weinig.

En tenslotte zo goed als niets.

 

In het gras, dat oorzaak

en gevolg overwoekert,

moet iemand liggen die

met een aar tussen zijn tanden

lui naar de wolken gaapt.

 

 

Szymborska, W. 2016. Einde en Begin: Verzamelde gedichten. Meulenhoff. Vertaal uit die Pools in Nederlands deur Gerard Rasch.

 

Bronverwysings:

Szymborska, W. 2016. Map: Collected and Last Poems. Mariner Books. Vertaal uit die Pools in Engels deur Clare Cavanagh en Stanisław Barańczak.

Szymborska, W. 2016. Einde en Begin: Verzamelde gedichten. Meulenhoff. Vertaal uit die Pools in Nederlands deur Gerard Rasch.

Szymborska, W. 2001. Miracle Fair: selected poems of Wisława Szymborska. W. W. Norton and Company Inc. Vertaal uit die Pools in Engels deur Joanna Trzeciak.

Van die internet:

http://wiersze.doktorzy.pl/koniec2.htm

en

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/239518/koniec-i-poczatek