ONTKENDE HERINNERINGEN Alles wat ooit gebeurde, is onvindbaar. Het zijn de lege dagen die je het langst bijblijven, met vooral die schemerzone van een slordig geschreven meisjesnaam. Iemand brengt de tijd door met zinspelen. Het zijn de schaduwen die je trouwste gezelschap blijven. Zij mompelen tot de valavond naar het donker neigt. Een…
Tag: Willem M. Roggeman gedig
Willem M. Roggeman. Mettertijd
METTERTIJD Iemand heeft het verloop van de tijd dichtgestopt met een eindeloze pauze. Gisteren bleef op de middag hangen en duurt gewoon voort, dag aan dag. Een metronoom meet nu het ritme van de stilstand. Niets verandert. Niemand wordt nog per uur betaald. Termijnrekeningen worden opgezegd. Op alle klokken staan de wijzers stil….
Willem M. Roggeman. De meerwaarde van de verbeelding
DE MEERWAARDE VAN DE VERBEELDING Telkens hij in een spiegel kijkt, wordt het moeilijker zichzelf te herkennen. Daarom stelt hij voorwaarden aan zijn herinneringen, maakt een grote bocht om enkele jaren heen. Hij verzamelt regenachtige zomerdagen waarin het wemelt van de opmerkingen, raakt van streek door literaire verwijzingen en het samendrommen van anekdoten….
Willem M. Roggeman. Dit is
DIT IS Een imitatie van het voorjaar. Een zwerm vogels fladdert op. Er ligt een zware wolk op het meer weerspiegeld, zij glijdt naar de oever, verdwijnt dan weer in de lucht, maakt plaats voor een dobberende lege fles. Een steen zucht diep op de bodem. Telkens men een gevoelige snaar…
Willem M. Roggeman. Een diva met vakantie
EEN DIVA MET VAKANTIE Zij ziet hoe de golven afscheid nemen van de zee en zich luid laten uitrollen over het strand waar het witte schuim uitsterft op het donker geworden zand. Direct na haar opgemerkte entree in het luxueuse schoonheidssalon begint het opgewonden gefluister van crèmes, poeders en penselen. Haar ogen worden ovaal…
Willem M.Roggeman. Reminiscenties
REMINISCENTIES Hier begint zijn schaduw te wankelen. Kijk Galathea, daar komt de dag al aan, iets dergelijks schreef ooit een dichter. Bovenaan de wenteltrap van de taal duizelt hij, hij laat de zinsbouw vallen maar alles eindigt toch met een punt. De herfst ontbladert in Klagenfurt. Ingeborg Bachmann, een…
Willem M Roggeman. Antwerpen
ANTWERPEN Daar, ergens hoog in de wolken, daar weerklinkt de waanzin van onze zintuigen en het trammelant van het bovenzinnelijke. Dan begint weer het geduldige grasduinen in de ingrediënten van dit grillige bestaan, zoals de verstuiving van de Boerentoren, een doordringende geur van verf die al eeuwen door het Rubenshuis dwaalt en een regen…
Willem M. Roggeman. Een plattegrond van Amsterdam
EEN PLATTEGROND VAN AMSTERDAM De straten kennen weer andere anekdoten. Een kunstgalerie begint een vernissage. Het water zingt en zucht in de grachten. Met aan beide kanten de statige huizen vol dichters, op zoek naar het woord dat nog geen betekenis heeft en zwijgt. In het holst van deze zonderlinge middag…