Posts Tagged ‘Wium van Zyl gedig’

N.P. van Wyk Louw 50. Wium van Zyl

Monday, September 7th, 2020

 

 

 

Die wit pad

Vir NPvWL

 

Al met ’n wit pad langs die bruin

Romeinse legioene het ook hier gedraf

Belge, Bataviërs, Friese gestraf, gesnoei

blonde vrouevlees deurgedraf

saad in die modder gelaat waaruit

soms Boergondies uitspattig maar styf

’n deftigheid, ’n hoflikheid

van jas, hoed en sjaal sou spruit

tot waar jy nou moet twyfel tussen wit of swart

vir die stropdas by jou toga

vir die eregraad in die stip skadu van ’n domtoring,

’n du nader aan professorale weledelgeleerdheid.

Ná die carrilon beier ’n verhewe U,

hoë koue paaie, ’n aristokratiese ideaal.

Buite op ’n plein loop son-blink duiwe onversteurd,

oor ’n oude gracht skeer ’n windvlaag:

uitgelate stalhings wat verkwik rimpeltjies blaas

áánblaas aan ’n óú vermoede

alles tesame is net een Groot Vertelsel

die wit pad vurk ewegoed na Gunsfontein

of áf met Verlatekloof na winterweiding

onder Jafta, Josef en September se velskoensole

onder die moftrop se swartblink drollie-tjies:

voetpad en klipsweet, spekbos wat spou – o!

die bloubos het die goue pit.

 

© Wium van Zyl, 2020

 

 

  •