Posts Tagged ‘Zandra Bezuidenhout vertaling’

Patty Scholten. Vertaling in Afrikaans

Monday, January 11th, 2021

 

Versindaba-kompetisie vir vertaalde gedigte (75)

 

Patty Scholten. Vertaling van Nederlands in Afrikaans. Vert. deur Zandra Bezuidenhout.

 

Die dood

vir James Brockway

 

Vergeet maar dat daardie bot vent jou sal oorslaan.

Of ooit sal bel om te verneem: “Is die tyd geleë?”

Hy kom te vroeg, te laat, sy sens kap teen

jou lamp of vaas. Sy koffie laat hy netso staan.

 

Beloftes maak hy nie, en taks versuim hy om

sy knobbelvoete af te vee.

Hy klets nie. ‘n Kil swye heers tussen julle twee

tot hy jou vra om saam met hom te kom.

 

Dit is dan al. Jy voel meteens so uitgeput.

Hy sê: “Jy’t mos geweet ek sal nog opdaag.

Daardie lamp, daardie vaas, het nou geen nut.

 

Moenie so bang lyk nie. Doodgaan is pynloos.

Dit sal ‘n slaap, ‘n slaap sonder drome,

dit sal ‘n slaap sonder gelyke wees.”

 

 ***

 

Patty Scholten (1946 – 2019)

 

De dood
voor James Brockway

 

Die norse gast zal jou niet overslaan.

Nooit belt hij op en vraagt: ‘Kom ik gelegen?’

Hij komt te vroeg, te laat, zijn zeis stoot tegen

je lamp of vaas. Hij laat zijn koffie staan.

 

Beloftes worden niet door hem gedaan

en nooit zal hij zijn knekelvoeten vegen.

Hy kent geen smalltalk. Er wordt stuurs gezwegen

tot hij je vraagt om met hem mee te gaan.

 

Dat was het dan. Je bent opeens zo moe.

Hij zegt: ‘Je wist toch dat ik ooit zou komen.

Die lamp, die vaas, het doet er niet meer toe.

 

Kijk niet zo bang. Het sterven doet geen pijn.

Het zal een slapen, slapen zonder dromen,

het zal een slapen zonder weerga zijn.’

 

Bronverwysing:

Scholten, Patty. 2002. Slapen zonder weerga. Amsterdam: Contact

 

 

Pierre Bogaers. Vertaling in Afrikaans

Wednesday, July 22nd, 2020

 

Pierre Bogaers. Vertaling uit Nederlands in Afrikaans. Vert. deur Zandra Bezuidenhout

 


Tilburgse kermis

 

Dit is weer kermis en soos elke jaar

brand daar duisend kerse in papierlanterns;

daar is weer wafels, roospienk lugballonne;

dit is weer kermis netsoos elke jaar.

 

Die vetste vroue van die vasteland

sit steeds en brei, verwaand en lui;

toon nou en dan die kaalte van ‘n dy,

‘n dronklap hang eensaam rond.

 

Tussen die dampe van vetterige oliebolle

smul ‘n verrukte kind aan suikerkoek

en by die reuse-mallemeule op die hoek

staan kreupeles wat oë rol.

 

Dié aand het ek iets uitsonderliks verwag,

en God, die hoofman van die spel, was skielik daar

waar hy verlangend met sy mensies lag…

 

Dit is weer kermis, soos elke ander jaar.

 

 

Vertaling: Zandra Bezuidenhout, 2020

 

 

 

Tilburgse kermis

Het is weer kermis en als ieder jaar

branden er duizend lichte lampionnen;

er zijn weer wafels, rose luchtballonnen;

het is weer kermis net als ieder jaar.

 

De dikste vrouwen van het continent

zitten als steeds verwaand en lui te breien;

zij tonen nu en dan hun blote dijen

en ginds, alleen, lalt weer een dronken vent.

 

Tussen de damp van vette oliebollen

eet, stil-verrukt, een kind een suikerkoek

en bij de grote draaimolen op de hoek

staan kreupelen, die met hun ogen rollen …

 

Maar ’s avonds, toen ik iets bijzonders wachtte,

was God, de grote spullenbaas plots daar,

Die heim’lijk met Zijn kleine mensen lachte …

 

Het is weer kermis, zoals elk ander jaar …

 

 

Pierre Bogaers (1924-2015)

uit: Bitonaal (1952)