Hierdie angs, hierdie angs
(Na NPvWL se “Paniese angs”)
Toe almal slaap, het ek
die maan se geel streep gesien,
naald-dun, met ’n hand getrek
op die blou muur van die see,
reguit na my venster.
Daniël en koning Belsasar
het in my kop weerklink,
Met dagbreek
was die maan weer sy ou self,
en die see skoongevee,
asof met ’n bordwisser
die water teruggekrimp
met net ’n klam
soutsmaak op my lippe.
Toe lui my foon.
© Marthé McLoud, 2026