Herfsfragment   Die buurt het herfs geword. Voor die huise knak die straat ’n aks onder die gewig van kinders se holderstebolder in ’n speelpark waar stappers rondflenter teen skemertyd. Hoe nietig tog hierdie gegewe wanneer gedagtes verkrummel soos goue akkerblare. En val.   © Louis Esterhuizen, 2026  

  Knikkerspel   Toe jy kind was, was die wêreld gaaf en rond soos ’n albaster wat jy kon troetel in jou hand.   Eers later sou jy weet hoe hoog jy moet vlieg om die geheel te begryp voor jy gewindswael   oor die verste omstreke kon sirkel op soek na uitkoms in die…

  Nagwaak   Wees geduldig. Wag. Daar is darem nog tyd. Steek eers ’n sigaret aan, kyk hoe veins die kooltjie ’n rooi vingernael in die donker.   Al roep sy in haar slaap, is dit nie na jou nie. Jy’s nie daar nie. Jy is hier. Aandagtig, dog enkel en alleen. Jy wag.  …

  Myndorp: ’n jeugherinnering   Tussen doringbos en mynhoop naelstring ’n rivier my grootwordjare. Ek onthou die breë en stil dorp, die erosiewalle, maar veral die koper strate snags ná die dorpsirene die masbiekers na hul kampong   beveel het. Ek onthou die polisie kry op ’n keer ons bediende se oorslaapman in haar kamer…

  Wankel ewewig   Dat die swemmer tevore deur watervlakke kon vleg, kragtig kon vlerk deur strominge,   nou afgerem, uitgelewer aan die benouing van die twyfel se donker greep op ’n floute   wat wil kramp en sink in wankel ewewig met swart see en laaste lig.   © Louis Esterhuizen, 2026