Pa en seun se ode aan perde

Jozef & Lodewijk Deleu

Jozef & Lodewijk Deleu

Die bekende Nederlandse digter en bloemleser, Jozef Deleu, het pas saam met sy seun, Lodewijk, ‘n voortreflike boek oor perde die lig laat sien. Wij, paarden bestaan uit 69 gedigte oor perde wat deur Jozef Deleu byeengebring is en foto’s wat deur Lodewijk geneem is. Dit is egter nie die eerste keer dat pa en seun saamwerk aan ‘n publikasie van hierdie aard nie; trouens, hul vorige boek Het huis herinnert zich mij het direk aanleiding gegee tot hierdie loflied aan perde van hulle: “Toen ik de foto’s aan het maken was van dat boek, belandde ik in The Old Horses Lodge, een asiel voor oude en verwaarloosde paarden in Laarne. De verhalen over deze dieren troffen me zeer”, het Lodewijk Deleu aan die beriggewer van Nieuwsblad gesê. “Tijdens het fotograferen werd ik vooral geprikkeld door de waardigheid en gevoeligheid van deze dieren. Zij bezitten eigenschappen die we ook mensen toedichten. En dat is meteen een van de hoofdredenen waarom ik de laatste jaren veel paarden fotografeer. Een andere belangrijke reden om met paarden te werken, is hun indrukwekkende vorm, kracht en schoonheid.”

Wij, paarden

Wij, paarden

Oor die onbegonne taak om maar net ‘n handjievol gedigte vir dié boek te mag selekteer, het pappa Jozef die volgende te sê gehad: “In dit boek werden 69 gedichten opgenomen. Dat is niet eens de helft van de gedichten die ik voor dit boek had geselecteerd. Kiezen was hier ook een beetje verliezen. Ik heb mooie gedichten kunnen selecteren uit onze hedendaagse Nederlandstalige poëzie. Ook van heel jonge dichters.”

Nou ja, toe. Soveel dae, soveel dinge. In Afrikaans bestaan daar natuurlik ook heelwat verse oor dié besonderse dier; één daarvan wat ek altyd sal geniet, is Marlise Joubert se gedig “Perde“. Vir jou leesgenot plaas ek dit onder aan vanoggend se Nuuswekker.

***

Gister het daar twee nuwe bydraes op die webblad verskyn: Andries Bezuidenhout vertel van hul onlangse soeke na water in Marquard en Bernard Odendaal resenseer die keur uit Wilhelm Knobel se gedigte, As die woorde begin droom.

‘n Lekker dag word vir almal toegewens.

Mooi by.

LE

 

perde

 

perde is konings van heuwels

en hawer van duine en torings van vuur

perde is konings met mantels van blou

oker amandel skimmel soos grou

swarter as oonde witter as talk

maanhaar verstroom in vleie van wind

 

perde is konings met keile en hoewe

wat ratel oor berge riviere en rif

savannas en kranse en skeure met drif

o konings van klip met hoewe in vaandels

wat klop ametis ametis

hoewe in steensimbaal

dolomiet dolomiet

 

robyn is die kykers van perde

robyn soos die sterre teen skemer

waar die stofwolk draai waar die sand

in kringe soos poeier verdwyn

 

bruin is die oë van perde

bruin soos die maas op modder

waar die son waterpansag

in die somer kom lê

 

perde is konings wat proes en galop

oor pleine en plato’s van mense

perde dra vragte van kinders en ridders

of oues van dae soos ‘n hut op die rug

perde runnik alleen en verruk in ritmiese bome

 

perde is visse in waterwoestyne

swiepend van links en na regs

en terug in die lug asof gode

hul koppe in nette wil vang

met hoewe in vaandels

wat klop ametis ametis

hoewe in steensimbaal

dolomiet dolomiet

 

perde is prinse wat die melkweg kantel

die oggend se as die stadige pas

perde is prinse en draf aan die hand

met spelende spiere wat dans deur die land

en klop ametis ametis

 

perde is vroue wat geheime in paaie ontdek

vroue met flanke wat glim in die sweet van die dag

kampeer tussen mane en sneeu tussen wasem en gras

wat kom lê in ‘n stal soos ‘n ster in ons pas

 

perde is konings en prinse en visse en vroue

perde is meer as salpeter van asem

 

© Marlise Joubert (Uit: passies en passasies, 2007: Protea Boekhuis)

 

 

Bookmark and Share

Comments are closed.

  •