OOM NOAG DIE TWEEDE
ʼn kindervers
Stadig word my huis ʼn ark
wat wegvaar in die reën.
O, wat het ek in my kombuis?
ʼn Skenkel en ʼn skeen,
ʼn Koolkop en drie eiers,
en ʼn afgekluifde been.
O, waarheen vaar ek sonder kos
en buitekant steeds reën?
My houthuis strand teen Ararat,
met gletsers om my heen.
Wie kan oorleef in sneeu en ys
met ʼn skenkel en ʼn skeen?
ʼn Ysbeer kom dof aangeslof,
wil olie by my leen;
dit gee ek ook, nogal olyf,
en ʼn afgekluifde been.
Die beer beloon my met ʼn vis
wat ek in die olie dompel,
en sien hoe deur die sneeu en mis
my vriend weer huis toe strompel.
Maar eendag sal my ruilgoed opraak,
ook vuurhoutjies en gas,
en dan bly oor ʼn hopie bene
van my wat Noag was.
© Hennie Aucamp. 2011
Ek het dit baie geniet.
Dankie.
Die dood as onderwerp is dalk nie net vir kinders bedoel nie…