Foto 17 – Voorstoep. Louwhuis
https://photos.app.goo.gl/yMJaFhYqpg1ETy678
“Wie die as gestrooi het, weet niemand meer nie; wanneer dit gebeur het, dit onthou niemand. Niemand kan sê waar presiés die stoflike oorskot van een van Suid-Afrika se grootste manne rus nie.”
– slotparagraaf van ‘Van Wyk Louw, ’n Lewensverhaal’, J.C. Steyn –
Ou Steenmaker –
(i)
Opperman rus onder Papegaaiberg;
Eybers aan die Amstel.
Leipoldt in die Pakhuispas;
Breyten in die Stad van Lig.
Maar jý? Jóú as is ongeërg verlê,
soos pluimsaad verwaaid –
Nêrens ’n eie grafsteen
waarop jou naam
in graniet gebeitel is.
(ii)
Jou woorde leef voort, naak
en sonder skroom oor grense heen.
Stilweg word die halwe kring afgerond;
word jare, in eenvoud, ryp en heilig,
geledig van pronk en sier.
Onder jou hande, ou Meester, sing
die moedertaal steeds suiwer en soet.
Solank dié werktuig blink en helder
deur die vaderland weerklank vind,
sal jy geëer word as profeet,
van die Boland tot in Nederland,
tot aan die uiterstes
van ons klein en silw’rige planeet.
(iii)
Wanneer die laat-middag room word
oor die bordienghuis; oor die stoep,
soos Tant’-Tolie-met-die-kanker
die Here en die uile roep,
roep die Karoo jou naam:
Kom huis
toe, terug Roggeveld
toe, Sutherland
toe, die agterplaas flikker almelewe
van klip en son –
Was jy maar altoos hier?
© Willem de Swyger, 2026