FOTO 11: DEURSLOT – LOUWHUIS
Grendel
sou ek vandag kon aanklop
die grendel hoor terugskuif
die sleutel hoor draai in die slot
om jóú daar te sien staan
‘n poëet van vervloë
sou ek vriendelik wou handskud
diep in jou oë kyk
-verby die skanse-
om te probeer vasstel
wat agter verborge grendels lê
jou “beiteltjie” was
‘geslyp totdat hy klink en blink
sodat die aarde kon skeur
om met ‘n bars van jou beitel af
dwardeur die sterre te loop’
tog was jou “venster ‘n blanke vlak”
‘in skaduwee en skemering
wat langs baie weë gaan met smart
jou oë blind en verward
soos alle dinge in jou hart’
sou jy aan my kon ontbloot
die geheimenis van dít
wat jy moes deurmaak –
sodat ek met begrip, in konteks
saam deur jou ervaringe kon loop
met hande wat só raak kon skep
en ‘n hart vol sóveel meelewing
maak die “Raka”-letsels aan die deurslot sin
‘as beskerming teen die bedreiging
van kultuur en beskawing’
dan, wanneer ek groet, sou ek sê:
“dankie, Nicolaas Petrus van Wyk Louw,
vir jou nalatenskap –
na al die jare, vind jou woorde
steeds aanklank, in menige hart”
© DJ Grobler, 2026