Daar was nie dwerge met silwer skinkborde vol lyne kokaïen wat tussen skares met honger neuse rondloop nie. Daar was nie burleske dansers wat “allerliefste, ek stuur vir jou ‘n rooiborsduif” prewel nie. Daar was nie joernaliste van die smetpers om mense se indiskresies te boekstaaf nie. Daar was blykbaar van die jonger geslag sepiesterre, maar ek besit nie ʼn TV nie en kon hulle dus nie eien nie. Daar was ʼn hele paar stoele sonder boude. Ek weet nie eers of al die kopieë van In die begin was die woord eienaars met CD-spelers gekry het nie.
Maar dit was ʼn wonderlike aand met baie hoogtepunte. Ek is vanoggend (is dit nog oggend?) te moeg om alles neer te skryf. Ek het drieuur deur digte mis terug Johannesburg toe gery. Dalk was die hoogtepunt vir my toe Henning Pieterse soos ʼn monnik wat blasfeem sy gedigte deur die mikrofoon lees terwyl Riku Lätti met ʼn bierglas musiek op sy snare maak.
Ek dink dit was Niel van Deventer wat gisteraand vertel het van die blog wat hy vir homself skryf. Dis seker maar wat ʼn mens met ʼn blog doen – vir jouself skryf. Ek sal later, as ek meer energie het, vollediger vir myself verslaglewer.