Sondag
(vry na ‘n gedig van Necati Cumali)
Vir drie dae lank sien ek nou al uit na Sondag –
want Sondag, sien, is die dag waarop sy my sou laat weet!
Glo my, vir drie dae nou al eet ek skaars my kos,
is my werk kapot, staar ek my blind, begeer ek dáárdie dag bo alle ander.
“Tot Sondag!” – so het ek dit beaam, en so mos begin te wag…
Maar ag, o aarde! Hoe skielik is dit dan weer
Sondag! My onbedaarde hart kom sit koggel in my keel:
Wat as sy nie die een is vir wie ek lief is nie?
Wat as sy nie is wat ek begeer?!
By die dood van ‘n kind
(vry na ‘n gedig van Oktay Rifat)
Hy het gesterf, maar van sy dood is hy helaas
onbewus. Hulle plaas hom in ‘n kis, ry met hom weg –
hy kan nie eers meer protesteer: ‘Nee, ek sal nie gaan nie!’
Sy legkaart het onvoltooid gebly, en van melk
en koekies is daar met sy aanland
ook geen sprake.
Hy het gesterf. Hy sal sy ooms nooit kan bedank
vir die dra van die kis, sy tannies vir die gerf aronskelke
op sy graf. Ag, die dood van ‘n kind…
Tog so anders as dié van ek en jy!
Necati Cumali (1921-2001) en Oktay Rifat (1914-1988) was beide Turkse digters.
Baie roerend en onthutsend.
Ja dit klink vir my ongeveer reg. Ek lees nie eintlik so baie Totius soos ek seker is die meeste ander mense nie, maar ek dink dit is die een wat ek in gedagte gehad het.
Ek is seker jy praat van ‘O Die pyn gedagte’ uit Totius se bundel Passieblomme.Bykans die helfte van die bundel gaan oor sy kinders se dood.
Dankie Max Rebo. Die Turkse digkuns is klaarblyklik nogal ryk; die twee gedigte wat ek gekies het vir my “kwasi-vertalings” was vir my aantreklik oor hulle speelse en ironiese kwaliteite. Die tweede een het my laat dink aan die enigsins meer gedrae vers van Totius oor ‘n kind wat sterf — ek vergeet nou die titel van daardie vers.
Baie dankie Desmond,jou droedels het hierdie twee digters aan my bekendgestel,jy verruim my wereld.Ek kon beide gedigte, ‘Child’ van Rifat en ‘A fear among fears’, van Cumali sonder moeite op die internet vind.Jou vertaling en herverbeling laat nie `n greintjie van die oorspronklike trefrag verlore gaan nie.