Die brug na die nuwe jaar, die aftelling na twaalfuur het hierdie jaar vir my plaasgevind binne die “black box” by die Samsung Leeum Kunsmuseum in Itaewon, Seoul. Die woorde: Herrineringe van die toekoms is braaf in neon teen die een buitenste muur, en ook by die uitstallingruimte waar die projek, “The Clock”, van Christian Marclay vertoon word. Met Nuwejaar het die museum ‘n spesiale geleentheid daarvan gemaak, deur die film in sy totaliteit van 24 uur te wys, vanaf sewe uur die oggend van oujaarsdag tot seweuur die oggend van Nuwejaarsdag.Sien die volgende koerantuitknipsel vir meer: http://media.daum.net/foreign/englishnews/view.html?cateid=1047&newsid=20101209173811991&p=koreaherald
Die film handel oor tyd. Die horlosie, al die vorme van tydaangewers, elektroniese digitale horlosies van die tagtigers, muurhorlosies, kerk klokke, uurglase gevul met goud, koek koek horlosies, in elke minuut van die film is daar ‘n replika van een of ander van die bogenoemde en dit dui die tyd aan, in ‘n lopende kontinium van vier en twintig uur. Die tyd in die film is gekoordineer met die ‘regte’ tyd, wat dit ookal is, of altans die lopende tyd van die dag, sodat as mens op jou eie horlosie sou kon kyk in die donker van die teater, dan is dit dieselfde as in die film. Die effek hiervan is dat mens voel ‘n haastigheid, ‘n tipe gejaagdheid en bewustheid van hoe dringend elke oomblik is waar tyd verbygegaan het. Selfs met die uitstap uit die teater, ek kon net een of twee uur op ‘n slag baasraak, die gevoel my bygebly het, dat alles rondom my, alles wat ek kon sien op die strate van Seoul, die mense, die karre, die weer selfs, dat dit so verganklik, maar ook net so ontsettend belangrik is as die vlietende tonele van die duisende aanmekaargeflanse films wat Marcklay gebruik het om sy film uit te bou.
Die mees opmerklike van alles, na ‘n marathon van tyd dophou, is hoe relatief belangrik die inlui van die nuwejaar word, hoe dit ook net soos al die ander oomblikke, dopghou, afgemeet, afgewag selfs, dat dit bloot voortvloei in die volgende vyf minute, net soos elke ander dag.
