Het scheelt maar een seconde, zei ik waar de huisarts bijstond, bizar de dood. Een secondje en wij volgen, schat.
Stelt u zich eens voor wat er van Ronsard, wat er van Hugo, van het ritme, de beelden, de consonanties, van de mooiste verzen ter wereld overblijft wanneer u de poëzie ontwerpt aan het systeem Zeg dat het regent!
Paul Valéry (Wat af is, is niet gemaakt p.43)
Dope, dat was het! We gingen diep. Zolang je je gymnastisch bleef optrekken aan de bedpapegaai, kreeg zelfs doodgaan iets krankzinnig vertrouwds. Iets wonderlijk lichts. Met of zonder bolus (extra dosis morfine) iets van een trip. De doorbraakpijnen stonden dan gelijk aan zure benen. Een fluitje van een cent, ja, jij de koploper (triomf!): zo ritselden we dat.
Iedere keer wanneer het taalgebruik een zekere afwijking vertoont van de meest onmiddellijke, dat wil zeggen de ongevoeligste uitdrukking van het denken, iedere keer wanneer die afwijkingen als het ware een wereld van betrekkingen doen vermoeden die verschilt van de zuiver praktische wereld, ontwaren we min of meer duidelijk de mogelijkheid, dit uitzonderingsgebied te vergroten en hebben we de gewaarwording een glimp op te vangen van… *
Paul Valéry (Wat af is, is niet gemaakt p.19)
Zeg dat het regent! Onder de warme douche heet het al gauw terminaal. Vooralsnog trok ‘de hele toestand’ als een magneet een karavaan waterafstotende sta-in-de- wegs aan. Voor het gemak heet dat hulpstukken. Een extra steun. Houvast! Wat had ik er graag een paar (geweldig prikkelende) workshops Esthetica op losgelaten. Overal handvatten en antisliptegels. Een sterfconstructie met aangepaste drempels. Ik zocht de uitgang. Ik liep onvast.
Zeg dat het regent!
Zeg dat het regent!
Van elastiek, zo zei de huisarts het. We ritselden pillen bij het leven dus het was beslist geen mooiweerpraatje. Van elastiek zijn beroep. Ook al stuurde hij lang niet altijd zo soepel de mantelzorg aan. Zo’n zonnetje in huis van stretch, kon ik tenminste een hand geven. Je shot op tijd, iedere dag een schone naald, zeker en vast, we gaan niet dood!
‘Men leert u: zeg dat het regent als u bedoelt dat het regent ‘ (Valéry). Ik zei dit wel vaker: poëzie is bungeejumpen.
‘How to bluf your way through architecture’ – ik zoek een titel. Zeg dat het regent, ja! (de dood zo helemaal ons ding!)
Gek is rek. Beter kon ik het ook niet samenvatten op de thema-avond (Gekte en literatuur) in de Roode Bioscoop. Wanhopig het uitzonderingsgebied vergroten (een jaar dood ben je nu). Al bungeejumpend.