Plekgedig 6: Mellet Moll. Sutherland

Sutherland

 

Ons volg die spore van ‘n klipwerker

na waar die sterre in die skynheil snags

die onbevlekte gronde lumineer

met elegieë vir die heemloses

wat iewers in die nalewe bly sweef

en oor die vlaktes van Gondwanaland

in ligsin die komete projekteer

teen blouswart koepels onderweg.

Ons reik met uitgestrekte hande na

die klipwerker waar hy kontoerlyne

by Sneeukrans uit die rotsformasies van

die Roggeveld se skadukimme kap

en soos ‘n Derwisj in die wentelmaan

se slaaptyd halwe kringe konstelleer

terwyl ‘n jakkals in die verte roep.

Die dorpsdam digby Sutherland slaap stil

en roerloos in die middernag se skoot

terwyl ‘n kers nokturnes in die niet

vanuit ‘n huis in Jubilee-straat straal.

Die klipwerker se laaste woorde sterf

en hang soos wasem oor die werwelland.

Bookmark and Share

2 Kommentare op “Plekgedig 6: Mellet Moll. Sutherland”

  1. Nicolette van der Walt :

    Die sterre skyn helder deur die teleskoop van hierdie gedig. Tydlose poësie – net soos die groot digter s’n aan wie Sutherland geboorte gegee het.

  2. Susan Smith :

    Van hierdie gedig het ek baie gehou, Mellet. Mooi so!

  •