Lykdig 48: Nick Barkhuizen. Totius

TOTIUS: requiescat in pace

 

jou doringboom het groot geword

massief van tak en stam

baken bastion en sieraad van die veld

rusplek vir die arend – die duif se habitat

geankerd heel en diep gepantserd teen

lot of smart of nag

vra sy fondamente deur die ou-ou putte

na die lewens-are af

 

ons sien jou broos met deernis nader

die palms hoog gestrek in seëngebaar

as jy die dik vergroeide eelt

iewers stam-op streel en tas

vergane amputasie uit agtertoe

se reis van kleintyd blom en bloei

om prys te gee of te behou

of…medalje vir ‘n oorlogswond

 

ons ken jou aan jou trane toe die

snoeiskêr van die hemel blink en

losgelate takkies kantel langs mekaar

tot êrens op verlate sand –

hoe lank het jy gespartel aan die

drenkeling se boei tot waar jou

troebel strome oopkloof en water-suile

rys in ere-wag langs elke sy

 

om die altaarrots tot edelsteen te slyp

en die bloedsaad van die doringkroon

dwarsdeur afrika die klipgrond week sal maak

dat die sterre in nuwe lig kan groei

of…ploeg die dwaalgees edel paaie uit

met ons wat steier oor braakland-kluit

om stom jou erfenis te slinger tot

binne-in die kelders van ‘n ou argief ?

 

geliefde man – reus van vele pyn en pen

moes jy dan so die bitter bekers pluk

om al jou blomme uit te stort as jy

die wag-‘n-bietjie-bos trotseer ?

al bleik die winterson se glans tot

bleek bo verre ruimtes koud en wyd

hoor ons die lentekuikens pik alreeds

net onder die vaal gras en die ryp

 

moet die omgekeerde emmer sak om

jou ligte oor ons atlas te verslind

dat blinde generasies koersloos in die duister

se melaatsheid rond sal tas na rigting ?

dalk mag ons naak trek op ons tog

soms pateties knak in floue offensief as

ons kragte stol en stuit teen oormag vas

maar jou vergeet – dit kan ons nie

 

as die huldeklokke beier oor jou

vrome patos juig ons prys die Heer

omhels ons steeds in stil ekstase

meer die maat waaraan jy hard gebeitel het –

‘skuus dat ons so laat nog klop

wou maar net u dunk verneem van ‘n gewaande

plathandgroet iewers tussen rome of diep

uit ‘n bunker onder ou prins albrechtstraat

 

Bookmark and Share

Comments are closed.

  •