Lykdig 51: Carina Stander. Lykdig vir Sheila

Lykdig vir Sheila

 

Jou verse is nie waar jy dit gelaat het nie, Sheila.

Dit het die héélal vol geswerm –

brandende engele

of insekte

gebore op die wind.

 

Ook toe ek dertien jaar oud en vlugvoos

in ‘n skoolbiblioteek

op die platteland

tussen die bleekwit vleuels van bladsye wou skuil

(die boeke grafsteenregop, willoos,

asof die biblioteek ‘n verlate begraafplaas was,

‘n landskap geskend, digter ná digter)

wou ek oor die warreling van motte huil.

 

Grysgrou poeiervlerke in die laatlig:

die spikkelstof van ‘n veraste vrou.

 

Die voelers al oor my gesig –

troostend, waarskuwend

‘n offergedig.

 

Bookmark and Share

Comments are closed.