Sylvia P
Al Digter
”Sy het haar egste self nooit gewys
behalwe vir die laaste drie van haar maande nie
en voor dit één keer
kortstondig
en oppad uit by die deur
toe sy oor haar skouer drie lyne resiteer.
Wat ek altyd kon voel het pas begin gebeur:
Die vals personas wat ek vir ses jaar ken,
die parasiete binne-in wat haar woorde monopoliseer
verloor beheer
en ‘n digter vind haar stem.
Dit skitter.
Sylvia is ‘n stom mens wat skielik praat.”
Ted Hughes 1
(i)
O om uit te stap in die spaanse mediterreen
of ou stad met keisteenplein
waar eeue mosserig nog
uit die klanke van ‘n kloktoring
drup
drup
– om weg te kom van hier:
Uit te stap in lug wat nie reeds lam
in haar longe kom lê nie.
Hy kla ook
– hierdie ingehókte bestaan,
vreemd tog
hoe hy haar eie wroegings
so in oormaat reflekteer,
en sy moet skryf
haar binne-ore toevou
die woorde van die predatoor binne haar wéghou,
sy is tog goed genoeg,
is sy nie?
Dan sal sy – rower! parasiet! –
nie meer klou
aan die wande van potensiaal nie
maar self word.
Uiteindelik self word.
(ii)
Swart telefoon waaruit die verraad infekterend drup,
swart woorde waaruit die swart sweervog drup,
die swart druppende sweer deur die telefoondraad
– hoe ontsmet sy die huis?
die tafel met die telefoon?
keer keer
God! Hierdie druppende sweer van sy verraad.
(iii)
Fitzroy str 23.
Yeats het hier gebly, Yeats! en hyself
het sy boek oopgeslaan by
ek berei
die woning en jy
die noenmaal en die wyn…kyk!
haar nuwe skryfkamer kyk vir die son
en saans kyk sy die maan
vanaf haar balkon – ‘n gedig ‘n dag mami
soggens voor ontbyt!
Maar die sneeu nou
die koue en die sneeu
onophoudelik
perk haar in
net soos hy
selfs al is hy weg, net soos hy.
Sy kan nie skryf nie,
selfs ‘n vasteland ver is te naby.
Woorde! 2
Byle! 3
Dit deug nie meer nie , 4
deug nie meer nie, uitgediende swart skoen! 5
O haar baba met die helder oog! 6
Sakhorlosie, 7
sy tik so goed
tik so goed,
euforie!
Dansend tollend
al op die rant 8
al op die rant,
o makker!
O minnaar!
O soet depressant!
1.Verwerking van die 1ste weergawe van sy voorwoord tot The Journals of Sylvia Plath (1982)
Notas:
Reëls genommer 2 – 8 verwys na haar laaste gedigte.
Die res van die inhoud is ‘n interpretasie en/of verwerking van haar notas soos gepubliseer in The Journals of Sylvia Plath (1982)