Lykdig 54: Marie Bredenkamp. Gedeelde geen

Gedeelde geen:  vir NP van Wyk Louw

 

my voete tree met huiwering

oor die drumpel

waar jóú woorde in eie heiligdom

die stilte

is

die wande van die kluis

waarin alle seisoene

verhef tot liefdespoësie

en luike oopmaak

op wonders van die heelal

met skittering van son- en sterrestelsels

 

jy wat soveel nuanses van kleur

inskryf in wit

jou beelde in klipwerk en graniet

teen die lug laat beur

laat beitel en woordverfyn

tot jan-allemansbesit

en klank in desibel omskryf

dat die rimpeling van water

met klipgooi oor die dorp se dam

tintel deur gehoor én lyf

 

skugter sluit ek aan by naggesprek

oor liefde en vriendskap

oor volk en taal

oor golgota

oor kruis en katoliek

oor verraad en lojaliteit

 

en bedink kritiek en repliek

wonder vreemd hoekom die pluimsaad so ver

en wars sou waai

 

ek hoor die nuus dat jy gesterf het

‘n eerste keer op pad na amsterdam:

veertig jaar later wéét ek

die naelstring is nooit geknip

klein deeltjies van ‘n woordegeen

het uit die lae lande

in ‘n voorouer se are

na die nuwe heimat oorgeglip

 

is die draer van ‘n ouer skeppersgeen

 

jy moes ook skryf

omdat jy móés

 

 

Bookmark and Share

Comments are closed.