Remco Campert. Vertaal in Afrikaans deur Zandra Bezuidenhout

Poësie is ’n daad . . .  

Poësie is ’n daad
van bevestiging. Ek bevestig
dat ek leef, dat ek nie alleen leef nie.

Poësie is ’n toekoms, om te dink
aan volgende week, aan ’n ander land,
aan jou as jy oud is.

Poësie is my asem, beweeg
my voete, aarselend soms,
oor die aarde wat daarom vra.

Voltaire het pokke gehad, maar homself genees
deur o.a. 120 liter limonade te drink:

dit is poësie.

Of dink aan die branders. Stukkend geslaan
op die rotse is hulle nie werklik verslaan nie,
maar herskep hulself, en daarin is poësie.

Elke woord wat geskryf word
is ’n aanslag op die ouderdom.
Uiteindelik wen die dood, sekerlik,

maar die dood is slegs die stilte in die saal
nadat die laatste woord geklink het.
Die dood is ’n ontroering.

(c) Remco Campert (Uit: Het huis waarin ik woonde, De Bezige Bij, Amsterdam 1955. )

(>) Afrikaanse vertaling deur Zandra Bezuidenhout / Desember 2014.