Wanneer ik mijn handen balsem met munt
Wanneer ik mijn handen balsem met munt,
mijn huid inwrijf met mos en bladeren,
zing van voorouders naakt dansend
in een eikenwoud –
ben ik dan een sjamaan?
Nee, ik heb hoogstens een cowboyloop,
indianenkuif en praat als een kolonist
die het kanaal overzwom.
Wat dacht ik dat ik was? Ik hoor
de keukenmuizen giechelen
wanneer ik voorbijkom. Ik ben
zo mager als een fietspomp.
Pretparkacteur, lieveling.
Asfaltdandy, nieuwe nomade.
Een ontmaskering in ontwikkeling.
Ik heb prachtige dromen geschreven
maar niemand wil ze ontlenen.
Het museumwaardige verstenen van mijn slapen.
Vele landschappen hebben zich
onherroepelijk in mijn camouflage vergist.
Planeetziek sluip ik door de antieke regen.
© Maarten Inghels / 2015