Korona-gedigte
klein covid skilde
onthou jy omhelsings
en die glooiings van vingerpunte op jou vel
sensitief soos ‘n sonar
van liefde?
ek dokumenteer dagbreke –
onthou dae sonder deure
en die son meer
as ‘n geraamde gedagte
anderkant die balkon
in my huis is ‘n landskapskildery
‘n naelstring na my geboortevallei –
dag honderd-een-en-vyftig
my gedig ‘n vergesig
op ‘n land van swart amber
en bitter heuning
ek voel soos die eerste letter
van ons –
‘n ou man hoes, die wind waai,
ons loop op dun ys
maar ons maskers is mooi
dag tweehonderd-en-twee
die son kom op
die bokmakierie roep
vierlettergreepgeel
wat is tydelik, wat is tyd?
ek stoot my woorde
voor my by die deur uit
© René Bohnen, 2020