By die opstel van ‘n testament
Vriendelik die assistent en glad met die mond
en geldnote is plat en munte is rond.
Nou sit ek hier gesig teen die ruite
en dink aan eendag se kis en die kluite.
‘n Lang ruk is dit glo, die ewigheid.
Intussen kwel ek my, simptoom van my tyd,
koel gepamperlang in die lugversorgde mall,
terwyl deur my vingers die ure uitrol.
Eendag onder ‘n blad waar die son sal skroei,
sal ek gaan lê, klaargeleef en leeggebloei.
Ek moet daarteen veg maar dink tog gelate:
oral beland mense so dierbaar in gate
© Jaco Fouché, 2025