René Bohnen. Ek wou vir jou

 

Ek wou vir jou

 

hoe graag wil ek die rouste lykdig skryf;

die papierdun leed die inkswart kreet

die pelgrimsreis na jou oë uittree

in lettergrepe van geweld

 

maar al die blomme vou toe, die papawer

en die wilde iris

alles word stil, die insekte

swyg en die voëls

 

my gedagtes loop op en af

in die paadjie tussen gister

en ‘n graf

 

my Eerste, my Teenoorgestelde, my noodsaaklike

blouoog Ander

die gedig is ʼn origami van woorde

wat moet oopvou as ‘n stent

in die hart

uitvou langs die lyne van heuwels en valleie

oopgaan

in die landskap van ‘n lykdig

 

stilstaan

by die diep skeur

tusen wil en wou

 

© René Bohnen, 2021

 

 

 

Bookmark and Share

Comments are closed.