Aan wie dit mag aangaan:
Laat hierdie dien as my amptelike van die hand wysing van die SALA poësieprys vir 2021.
Die toekenning van literêre pryse is ‘n poging om die allerbeste werk van ‘n skrywer of genre te beloon. Dit is egter nie die geval met die SALA pryse nie. Uit ‘n skrywe van SALA aan my vandag blyk dit nou dat ons álmal wenners is, & dat die prysgeld gelykop tussen my en my ‘mede-wenners’ verdeel sal word. Dit stryk nie met die publisiteit vooraf waar pertinent genoem word dat die prysgeld R60 000 is nie. Dit is misleidend & oneerlik.
Dit word duidelik dat SALA bestuur nie in beheer van die prosesse is nie, dat hulle geen benul het van wat pryse, & bekroning behels nie. Dit is alreeds problematies om verskillende tale teen mekaar te wil vergelyk.
So in my kategorie was inskrywings in Afrikaans, Engels, isiXhosa, Setswana, Tshivenda en Sepedi. Die logiese sou wees om die veeltaligheid van ons land in ag te neem & in elke taal ‘n wenner aan te wys. In stede daarvan wil dit voorkom of die keurders ‘n probleem gehad het om ‘n enkele wenner aan te wys, & elk hulle taal as wenner sou wou sien. Dié situasie is vererger deur die SALA bestuur se besluit om dan maar almal gelukkig te hou & die prysgeld soetjies-soetjies te verdeel onder al die ‘wenners’. Die faling van vanjaar se bekronings het onder meer te doen met keurders se onbekwaamheid om ‘n duidelike wenner aan te wys.
Ek het simpatie met die ander digters & skrywers. Hierdie tammeletjie is nie hulle maaksel nie, maar die lomp, onkundige administrasie van SALA. As gevolg hiervan is die SALA pryse betekenis- & waardeloos, & behoort nie met enige erns bejeën te word nie.
Vriendelik,
Johann de Lange