Cyril C.M. Clarke. soveel soos ‘n hart kan hou

 

soveel soos ’n hart kan hou 

 

‘Nobody has ever measured, 

not even poets, 

how much the heart can hold.’

Zelda Fitzgerald                 

 

op die stofgemergelde beendroë vlakte

duskant blaauwskop

waar dartelende stofduiwels

drogbeelde van verstoorde siele

oor die dorsland dartel en draai

loop lê ’n mof-ooi

moeg van maerte

 

swartkraai

bode van die dood

in ’n verflenste swart pak

land elegant

op haar hortende ribbes

klik sy snawel simpatiek

pik bedrewe haar oog uit

en

sluk dit smaaklik soos ’n oester

 

met ’n skor knetterende

kra-kra-kraaa kras kraaklag

knetter hy die lug in

en frommel vermetel

weg op die warm wind

 

sewejaardroogte se swaarkry

lê nie in die donker poele

van my pa se oë

waarin vele versengende horisonne

wolkloos weerspieël nie

nie in sy stofskor stem nie

nie in die wanhoop van sy weerlose skouers nie

of in sy geleefde verskrikking

van die verlore veldtog van tobruk

of die verpletterde puin van monte casino

of in die grafte

van gesneuwelde skoolmaters

in europa nie

maar

in sy kreukeldroë

grof afgesloofde hand

wat sy knipmes uithaal

en die skaap

keel-af sny

 

© Cyril C.M.Clarke, 2022