Stuurloos
In memoriam amici Ron Scherpenisse (1970-2024)
Wij speelden samen graag dat we elkanders
kapitein en stuurman waren, onverschrokken
baren over. Nu ben je zomaar weg. De golven
liggen plots doodstil en daar dobber ik dan,
stuurloos. Houd koers waar je ook moge wezen
nu. Vaar wel, mijn lieve vriend. Vaarwel.
© Bert Bevers, 2024
Ontroerend gedicht, dat in weinig woorden en zonder sentimentaliteit de sterke vriendschap weergeeft tussen twee vrienden en de verslagenheid om het gemis.
Triest, voorwaar…maar hiermede gedenken wij ook onze eigenen “tanin no kao”… Uw gedicht leeft.