Also spreek Spinoza
Die stemkas klank diep in die keel
die vyf vokale waarmee die tong rondspeel
en misties omvorm tot die woord,
wat vonnis, vlei, wond en sus;
of soms net kabbel soos water,
(die volle register van die herout,
vloei soms simfonies
uit die monde van kore);
maar dis die ongevormde klank,
in die holte van die skedel,
of ten beste die fluistering,
wat die oermens reserveer
wanneer hy diep alleen is,
vir vleitaal jeens die gode,
of skelmrig oploer na die uitspansel,
oorkom die wete wat in hom roer hom,
dat die kosmos God enig is,
en hy in sy minuskeliteit,
lewend vonk en ook ewig is.
© Ferdi Wheeler, 2026
