’n oorsprong
dis nag
miskien ’n miljoen jaar gelede, miskien minder
en in ’n grot waar vuur
splinterlig teen mure maak
bekyk ’n mensding haar hand
praat en beduie:
ek, jy, grot, vuur
hande wat tongspeel
’n afdruk in die as
vingermodder op ’n aangesig
’n hand wys na my
en uit ’n vingerlit spring
’n vonk van herkenning
dat gebare betekenis bewaar
en méér:
afgeteken teen modder en teen muur
’n afdruk van dié vuurhand:
ek was hier.
Ilse van Staden